Onderzoek daklozenorganisatie Sheffield: Roundabout

Buitenland opdracht CMV

Onder het mom van beter goed gejat, dan slecht bedacht.
Hier een mooi verslagje over de reis die ik maakte met 4 klasgenoten.
De drie kerels hebben dit verslagje zorgvuldig getypt, en ik kopieer dit nu schaamteloos op mn blog. Veel leesplezier!

Op een mooie zondagmiddag 16.30 stonden 5 ijverige Fontysstudenten klaar voor hun trip naar Engeland, met de opdracht vanuit school om een uitwisselingsproject op te zetten met een organisatie in Europa, rondom het thema jongeren. Na een maandenlange voorbereiding gingen we op weg naar Roundabout Ltd., een organisatie in Sheffield die zich richt op dak –en thuisloze jongeren.

Daar aangekomen werden met open armen ontvangen door Tracey Porter, training manager van deze organisatie. De maandag stond in het teken van een eerste kennismaking van de organisatie. Geschiedenis, kennismaking met het personeel van verschillende afdelingen, de structuur van de organisatie, methodieken, accommodaties. Bovenal ook de veiligheidsvoorschriften voor onszelf en de jongeren.

Ook kregen we het programma te zien. Het thema voor de jongeren was deze week: Nederland met een link naar tienerzwangerschappen, sekseducatie, geweld en drugs. Waarom? Omdat er op deze thema’s veel verschillen liggen tussen Nederland en Engeland. Zo heeft Engeland het hoogste percentage tienerzwangerschappen in Europa en ligt dit percentage in Nederland veel lager.

De maandagavond hebben we kort kennisgemaakt met de Trustees van de organisatie. Trustees is een raad van vrijwilligers op organisatieniveau, allen niet werkzaam voor Roundbabout. De Trustees hebben een controlerende functie over het reilen en zeilen binnen de organisatie.

Dinsdag hebben we enkele organisaties bekeken. We zijn bij een organisatie geweest die jonge en aankomende moeders begeleid bij het zwanger zijn, bevallen en opvoeden in de eerste maanden. Informatie over de situatie in Engeland, begeleiding etc. Aansluitend was er een mevrouw van ‘taking stock’ geweest, een organisatie die zorgde voor meisjes die het slachtoffer waren geworden van grooming, een fenomeen wat wij in Nederland loverboys noemen.

Later op de dag zijn wij voor het eerst in contact gekomen met de jongeren van het hostel. Na een rondleiding door het hostel stond er een discussie op het programma tussen ons en de jongeren. Thema: tienerzwangerschappen en sekseducatie. Belangrijkste dingen die daaruit naar voren kwamen: Wij krijgen op een jongere leeftijd voorlichting over seks/liefde/relaties en voor ons is het meer vanzelfsprekend om over deze onderwerpen te praten met ouders, vrienden en docenten.Vandaar de vele tienerzwangerschappen.


De woensdag begon met een bezoek van Joe Kent, directeur van Homeless Link in Engeland. Dit is de overkoepelende organisatie voor alle organisaties die zich richten op dak –en thuisloze mensen. Hij is de persoon die ons in contact heeft gebracht met Roundabout Ltd. Tijdens deze vergadering hebben we de situatie besproken, het beleid van de overheid, de doelen van Homeless Link en de verschillen met Nederland. Aansluitend was het de beurt aan de jongeren om ons vragen te stellen over het leven in Nederland. Ter sprake kwamen zaken als drugs, seks, favoriete muziek, maar ook onze regering/overheid. De jongeren gaven ons aan dat hun beeld over Nederland verandert was. Het beeld voor het gesprek: wij roken altijd jointjes en gaan veel naar de hoeren: het stereotypebeeld dus. Het beeld na het gesprek was veel genuanceerder.

De laatste dag zijn we met de gehele groep, werknemers van Roundabout en de jongeren naar Peak District geweest. Daar hebben we een dag gewandeld waardoor we de kans kregen om individuele gesprekken aan te gaan met de jongeren.


De belangrijkste les die we hebben geleerd is omgaan met jongeren uit een ander cultuur en met een professionele organisatie.

Casus / leermoment


We hebben ook een belangrijke les kunnen trekken uit een situatie waarin we verzeild zijn geraakt. We kunnen wel stellen dat we een ethisch dilemma hadden, een van de jongeren had in het hostel een mes uit de keuken gepakt en getrokken in ons bijzijn. Een andere bewoner en deze jongere begonnen een deels niet te volgen discussie daarover. Waarna de andere jongere het mes mee nam om weg te gooien. De jongere die het mes gepakt had bleef bij ons achter en vertelde vertrouwelijke informatie over zijn verleden en dat hij zich psychisch in de war voelde. We zaten met een dilemma omdat de situatie opgelost was, het mes was weg, het gevaar dus geweken. Daarbij had deze jongere zich helemaal aan ons opengesteld, hij vertrouwde ons volledig, en wilde hij heel graag de volgende dag mee. Maar, hij voelde zich psychisch nog niet goed en hij had natuurlijk nog steeds een straf verdiend omdat hij een mes achterover had gedrukt. We hebben toen besloten na een lange groepsdiscussie het onderwerp te laten rusten tot na het tripje van de volgende dag. De andere jongere bleek s’avonds het al wel gemeld te hebben waarna Tracey een gesprek met ons is aangegaan. Ze was ten eerste bezorgd of er ons iets was overkomen, toen dat niet het geval bleek zag ze het als een goede leersituatie. Zij had alleen liever gezien dat wij het direct gemeld hadden, i.v.m. de veiligheid van het personeel. Wij wilden het dus niet vertellen omdat we het vertrouwen hadden van de inwoner. We hebben geleerd om een professionele afstand te behouden tussen hulpbehoevende en beroepskracht. Achteraf was het dus wel slimmer geweest om te melden. Dit hebben we dus geleerd.

Kilometers cola en knetterende ruzie

Kilometers cola en knetterende ruzie!

`Het is weer eens zover. Boris heeft thuis knetterende ruzie met zijn moeder. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen zijn vader is vertrokken vorig jaar.
Nu zit hij thuis met een mopperende moeder.
Gelukkig heeft hij de band nog. Samen maken ze hele vette muziek.

Maar als er na een auditie van een nieuwe zangeres alle portomonnees gestolen worden komen ze terecht in een spannende situatie`

Deze spannende, vrolijke ,grappige én mooie musical na het boek van Carry Slee wordt opgevoerd door groep 7 van de Mariaschool Helmond.
Regie is in handen van Petra Habets en Lonneke van Tuil

Te zien: maandag 8 juni 2009. Kunstkwartier Helmond.
matinee 13.00 uur, en avondvoorstelling 19.00 uur! Toegang is gratis

Kedeng kedeng!

Woensdag middag, 16.05 uur, Tilburg.
In sneltreinvaart (ha toepasselijk) ren ik naar mijn trein toe. Nog 1 minuutje en dan vertrekt ie.
Gelukkig haal ik het, en zit ik nog op tijd in de trein.

Ik kijk om me heen, al mijn mede passagiers zijn druk aan het telefoneren.
"Ja ze zetten niet eens bussen in!, "Kom je me halen?, "Schat kun jij vanavond koken" en "... er is brand in de tunnel van treinstation Best, dus sta hier voorlopig nog wel even".
Ok, er is brand dus. Eindelijk een geldige trein voor een vertraging denk ik nog.
De stemming in de trein kan niet bepaald feestelijk genoemd worden, dan doet conducteur er nog een schepje boven op. "We weten nog niet wanneer we verder kunnen, voorlopig nog even niet."

Wanneer ik even later de krant gefrustreerd weggelegd heb, de sudoko lukt me maar niet, hoor ik via het omroepsysteem dat ze de brand inmiddels aan het blussen zijn. Het is nog wel onduidelijk wanneer we verder gaan.

Weer een kwartier later horen we het bevrijdende nieuws. Over enkele minuten zal deze trein ons dan eindelijk brengen naar het schitterende en kei gezellige Eindhoven.
En oja, klein detail: er was helemaal geen brand..

Busje komt zo!

Afgelopen maandag stond ik na een etentje te wachten op de bushalte.
Enigszins versufd ving ik een gesprek op tussen twee jonge meiden.

Meisje 1 wil samenwonen met haar vriend. Leuk voor haar dacht ik nog. Meisje 2 dacht hier anders over. Want meisje 1 wil niet trouwen, dan ga je toch niet samenwonen? Waarom ze niet wilde trouwen? Dat komt later wel. Rare argumentatie volgens meisje 2, want zo zei ze: "als het niet bevalt kun je toch gewoon gaan scheiden"?
Een opmerking die mij aan het denken heeft gezet.
Trouwen is inderdaad een soort van formaliteit, maar het moet naar mijn idee toch wel gezien worden als iets heel speciaals. Wanneer een of andere kerel ooit bij zich zelf denkt "weet je wat misschien moet ik Lon toch maar is ten huwelijk vragen" dan hoop ik dat hij doet omdat hij graag wil dat wij het nog heel erg lang heel erg leuk hebben samen. En dat trouwen is dan een hele mooie bevestiging, ook op papier horen wij bij elkaar.

Wat is voor meisje 2 de betekenis van trouwen dan nog? Ze droeg een hoofddoek, ik interpreteer dan ook maar dat deze visie mede bepaald is door haar geloof.
Na onderzoek op internet heb ik gelezen dat in de Islam de enige relatie tussen een man en een vrouw het huwelijk is. Het huwelijk is bijna verplicht voor elke moslim, tenzij het niet kan door bijvoorbeeld gezondheidsredenen. De islam raadt het huwelijk ten sterkste aan. De profeet Mohammed zegt dat de mens die trouwt daarmee de helft van zijn geloof uitvoert. Iedere moslim die een vrouw kan onderhouden moet trouwen, zodat hij door het huwelijk beschermd wordt tegen wangedrag.

Dus het huwelijk wordt in de Islam vooral gedaan vanwege de beloofde bescherming.
In Nederland loopt 1 op de 3 huwelijken uit op een scheiding. Best veel toch, de gegevens van de Islam kan ik helaas niet vinden. Wel de volgende (opvallende) quote:
1) De islam verbiedt echtscheiding tijdens de menstruatie, omdat dan geslachtsgemeenschap verboden is. Dit betekent dat gedurende ongeveer één week per maand geen echtscheiding kan plaatsvinden. Dit is een manier om echtscheiding in de hand te houden. De mogelijkheid hier is er omdat afwezigheid van geslachtsgemeenschap een verkoeling van de relatie tussen man en vrouw als gevolg kan hebben.

Ik ben benieuwd wat ik voorafgaand aan het volgende busritje op ga vangen..
xx Lon

De financiële bullshi... euh crisis!

23 januari ga ik naar Bosnië, samen met nog zo'n 50 medestudenten.
Van iedere deelnemer die meegaat wordt verwacht dat zij €500,00 sponsorgeld binnen slepen.
Mijn teller staat nu op €382,90. Dus dat komt wel goed, ondanks die o zo gevreesde financiële crisis.

Vanochtend bij het wakker worden heb ik de tv aangezet op RTL nieuws. Een van de vandaag besproken onderwerpen was "Men bakt meer oliebollen zelf".
In plaats van met zijn allen naar een oliebollenkraam te lopen en daar voor oudejaarsavond oliebollen te kopen, bakt men ze dit jaar meer zelf! Reden volgens diezelfde berichtgeving: de financiële crisis. Zelf bakken is immers goedkoper. Tuuuuurlijk joh...
Ik ga die dingen vanavond helemaal niet meer eten. En niet omdat ik blut ofzo ben, vind ze gewoon niet lekker en ook nog heel onhandig te eten. Of komt dat ook door de crisis?
Kijk dat het ff minder gaat met de economie is lullig. Maar je kan de crisis niet overal de schuld van geven.
Ik zie het al helemaal voor me. Een nieuw fantastisch tv-programma(fantastisch volgens de programma makers) flopt, kijkcijfers vallen gigantisch tegen. Het RTL nieuws verteld de volgende ochtend dat er zo weinig mensen gekeken hebben, de financiële crisis heeft weer toegeslagen. Men wil tenslotte overal op bezuinigen, nu ook door minder televisie te kijken. Scheelt erg veel energiekosten.

Vanavond ga ik lekker oud&nieuw vieren.
Samen met een vriendinnetje stap ik op de fiets naar Stratum.
Opmerkelijke keuze hé fietsen nu het zo koud is. Mijn handschoenen van vorig jaar was ik kwijt, dus heb gisteren speciaal voor vanavond nieuwe moeten kopen. Moet straks nog wel een nieuw achterlichtje kopen...

Een hele fijne jaarwisseling, en een rijk 2009!
xx Lonneke

It's the most wonderfull time of the year!

Vandaag heb ik het veertiende chocolaatje van mijn adventskalender op mogen eten! Wiehoe: over 10 dagen is het kerstmis!
De o zo duurzame kerstboom heeft weer een mooi plekje in onze woonkamer veroverd!
En de tafel voor 4 personen bij de Griek op 2e kerstdag is ook al gereserveerd. Tradities in overvloed dus. Autistisch of niet: ik vind het allemaal prachtig!

De alles behalve x-factor uitstralende postbode heeft weer een stapel brieven door onze brievenbus heen gesjoelt. Daar tussen zat een kerstkaart van ene Bert; hij wenst ons een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar. Geen idee wie Bert is maar als je dit leest Bert: jij ook een hele fijne kerst hé kerel.




Goed: back to business; CMV updateje!
Afgelopen dinsdag heb ik met drie klasgenootjes min of meer gedwongen een presentatie gehouden. Het ging allemaal over de media; wij vinden namelijk dat de media jonge mensen onzeker kan maken door alle mooie/perfecte(?)/dunne/enz.. mensen die zij meerdere malen per dag te zien krijgen.

Dankzij mijn grote helden van PSV die diezelfde avond een spelletje speelden tegen Liverpool zat de zaal bomvol; maar liefst 4 mensen waren speciaal voor ons gekomen.
O en PSV die verloor met 1-3 há eigen schuld!

Zwarte piet! of niet?

11-11-2008
De datum zegt het al; gekkengetal. In het van Abbe Museum te Eindhoven vond deze dag het debat "Zwarte piet of niet, kunnen we er over praten? plaats.
Eerder dit jaar was er in dit museum de expositie Be(com)ing Dutch te zien. Het museum gaf kunstenaars de kans te laten zien hoe zij over Nederland dachtten. Deze kans grepen ook Petra en Annette aan, kunstenaars afkomstig uit Duitsland en Zwitserland. Na lang onderzoek gedaan te hebben kwamen zij tot de volgende conclusie: De Nederlandse traditie Sinterklaas is maar slecht, het is racistische zwarte mensen (pieten) aan te nemen als slaaf en deze op te laten draven op het verjaardagsfeestje van de Sint. Resultaat: het kunstobject (?) Read The Masks, Tradition Is Not Given. Petra en Annette wilden een protestmars organiseren.
Een protestmars tegen die lieve zwarte pieten, die mannetjes vol met humor, onhandige wegwijspieten, lieve pieten die snoepjes en cadeautjes geven, met kinderen dansen en zingen. Goed nu u als lezer weet over wie het gaat kan ik verder met dit verslag.
Dit gaf zoveel tegen reacties, zoals "blijf als buitenlander van Nederland af, jullie snap er niks van". De kunstenaressen hebben na lang wikken en wegen besloten de mars af te blazen. Toch wilden ze er graag nog met de tegenstanders over praten, vandaar dit debat.
Ik was erbij; vooraf had ik een mening(sinterklaas is mijn held, en zwarte pieten zijn coowl. Vooral de wegwijspiet en hoofdpiet.) en die is na het debat niet bijgesteld. Zaterdag de intocht van de Sint; ik kan niet wachten!!

Ik; geboren en getogen Nederland. Fan van sinterklaas en zwarte piet ben het absoluut niet eens met de gedachte die volwassenen bij dit feest vandaag de dag verzinnen. Het is een kinderfeest mensen! Kinderen genieten ervan en kijken er na uit verkleumd naast papa en mama naast het water te staan en uit het kleine bolletje te gaan wanneer de pakjesboot met Sint, de pieten en het paard weer in zicht zijn. Ik ben er na mijn, inmiddels vele jaren dat ik met kinderen gewerkt heb, ervaring van overtuigd dat kinderen niet racistisch over dit geweldige feest denken.
Het zijn de volwasssenen die het weer moeten verpesten. Waarom liggen er al in september pepernoten in de winkel? Volwassenen willen uit dit kinder feest een financieel slaatje slaan. Waarom is dit debat er, waarom schrijf ik uberhaupt dit verslag, omdat er een aantal volwassenen zijn die de kinderen maar wat graag dichterbij de harde wereld willen brengen.

Dus hou alsjeblieft op met dat gezeur. Kijk zaterdag allemaal naar de intocht van sinterklaas op tv (ned 3. zo rond half 12, als ik het goed onthouden heb) of ga je naar je eigen watertje en hoop dat daar op den duur een pakjesboot verschijnt. Eet je vanaf zaterdag vol met die pepernoten (of nu, maar dan niet zeuren dat je dik wordt.) Als je toch dik wordt, want dat kan natuurlijk net zo goed als je zaterdag begint met pepernootjes eten. kun je meteen aan sinterklaas het Sonja Bakker boek vragen, of een sportschool abbonement.
En als je daar allemaal geen zin in hebt dan ga je toch lekker emigeren. Sinterklaas en Zwarte pieten horen nu eenmaal bij Nederland.