"You seriously need to loose some weight" zei de zelfverzekerde modelagent zonder enig beschamend overkomend gezicht tegen het model, met ik denk een maatje of 34/36.
"Yes I know, and I'm really going to work on that" antwoorde het model die zich zichtbaar schaamde.
Dit zei ze met een zelfde soort blik die ik op de middelbare school altijd opzette wanneer ik weer eens een onvoldoende kreeg voor een wiskunde toets. "Ja meneer, ik ga echt goed leren voor de volgende toets".
Maar helaas, geen wiskunde-knobbel voor ondergetekende. Daarom heb ik mij dan maar ook wijselijk gericht op de wereld van sociale studies en ontwikkelingssamenwerking. Dat gaat me een stuk beter af.
Dit arme model. Ik vind het een mooi meisje. 6 kilo moet ze nog kwijt raken. Hoe? Waar? Van welk lichaamsdeel? Willen ze dat ze haar arm laat amputeren. Ok, slecht voorstel waarschijnlijk. Maar ik zou niet weten hoe dan wel.
Uit frustatie, of misschien eerder afkeer zap ik verder naar de volgende zender. Een engelse soap, echte mensen. Een vrouw (met zo'n maatje of 48/50) ligt te bevallen. Daarnaast staat een man alle vooroordelen uit te beelden die er zijn over mannen die een bevalling mee maken. Overigens is deze man niet de vader van de baby. Voor de kijker is het nog een groot geheim wie de vader is.
De vrouw, groot aanbidder van George Michael, heeft ergens een stille hoop dat op wonderbaarlijke wijze George toch de vader is van haar zoontje.
"You got to have faith" zingt deze zanger in een mooi liedje.
En zo is het maar net. Zo hebben we allemaal wensen, de model agent wil dat niet aanwezige kilo's verdwijnen, de vrouw wil zwanger zijn van een man die ze nooit ontmoet heeft. En ik, ik wil nu lekker gaan slapen. O, en wereldvrede..
(K)
Tuesday, October 27, 2009
Thursday, June 25, 2009
Ik ga gewoon naar India!!
Ik ga op vakantie en ik neem mee:
mooie chemische rommel die een mevrouw van de GGD in mijn arm gespoten heeft.
Dol! Ik ben nu bestemd tegen allerlei ziektes waar ik tijdens het reizen kans op loop, ze op te doen.
Het bewijs hiervan heeft dezelfde mevrouw in mijn medische paspoort geschreven.
Verder heb ik een hele mooie bureaucratische sticker in mijn paspoort staan. Een visum, zoals dat in de volksmond genoemd wordt.
Ik moet het nu wel heel bont gaan maken, wil mij de toegang tot India ontzegd gaan worden.
Mijn koffer is er ook klaar voor. Niet dat alle spullen ingepakt zijn hoor, ze liggen nog netjes te wachten in mijn kast, tot het moment dat ik ze in mijn backpack ga proppen. Dat schijn je strategisch te moeten doen,zodat er meer in past.
Maar ik verlies altijd bij stratego, dus ben bang dat het toch proppen gaat worden. De laatste boodschappen zijn gedaan.
Maar emotioneel gezien ben ik nog niet klaar voor deze reis.
Ik besef het gewoon nog niet.
De afgelopen dagen wordt mij gemiddeld 5 keer per dag een fijne reis toegewenst.
Steeds weer moet ik het opnieuw tot me door laten dringen dat ik maandag al ga. Ik ga naar India! Maandag al! Nog 4 nachtjes slapen.
De zomerstop van GTST kan ik niet zien. Zal Ludo dan toch eindelijk een keer dood gaan?
De afscheidsborrel van mijn super leuke studieklas zal zonder mij plaats gaan vinden.
Ik ga maar even verder met boeken over India lezen, dit mooie muziekje: http://www.youtube.com/watch?v=UFpZ2mlR04I toch nog maar even een keer beluisteren.
Via literatuur mijzelf toch al maar voorbereiden op een prachtige cultuurshock.
Misschien, dat het besef dan toch een keer gaat komen.
Vast wel..
Van deze reis ga ik een reisdagboek bijhouden. lonopreis.waarbenjij.nu
mooie chemische rommel die een mevrouw van de GGD in mijn arm gespoten heeft.
Dol! Ik ben nu bestemd tegen allerlei ziektes waar ik tijdens het reizen kans op loop, ze op te doen.
Het bewijs hiervan heeft dezelfde mevrouw in mijn medische paspoort geschreven.
Verder heb ik een hele mooie bureaucratische sticker in mijn paspoort staan. Een visum, zoals dat in de volksmond genoemd wordt.
Ik moet het nu wel heel bont gaan maken, wil mij de toegang tot India ontzegd gaan worden.
Mijn koffer is er ook klaar voor. Niet dat alle spullen ingepakt zijn hoor, ze liggen nog netjes te wachten in mijn kast, tot het moment dat ik ze in mijn backpack ga proppen. Dat schijn je strategisch te moeten doen,zodat er meer in past.
Maar ik verlies altijd bij stratego, dus ben bang dat het toch proppen gaat worden. De laatste boodschappen zijn gedaan.
Maar emotioneel gezien ben ik nog niet klaar voor deze reis.
Ik besef het gewoon nog niet.
De afgelopen dagen wordt mij gemiddeld 5 keer per dag een fijne reis toegewenst.
Steeds weer moet ik het opnieuw tot me door laten dringen dat ik maandag al ga. Ik ga naar India! Maandag al! Nog 4 nachtjes slapen.
De zomerstop van GTST kan ik niet zien. Zal Ludo dan toch eindelijk een keer dood gaan?
De afscheidsborrel van mijn super leuke studieklas zal zonder mij plaats gaan vinden.
Ik ga maar even verder met boeken over India lezen, dit mooie muziekje: http://www.youtube.com/watch?v=UFpZ2mlR04I toch nog maar even een keer beluisteren.
Via literatuur mijzelf toch al maar voorbereiden op een prachtige cultuurshock.
Misschien, dat het besef dan toch een keer gaat komen.
Vast wel..
Van deze reis ga ik een reisdagboek bijhouden. lonopreis.waarbenjij.nu
Thursday, June 18, 2009
Take a look at yourself at the end of each day
Kleine broertjes worden groot..
"Ik doe wel altijd heel blij en grappig enzo, maar eigenlijk ben ik best vaak onzeker".
Een uitspraak die veel mensen misschien niet verwachten uit de mond van mijn broertje.
Aan de hand van enkele world values (mondiale normen en waarden) heb ik met hem vandaag een kort interview gehouden. Dat grappige jongetje, gek op voetbal, heeft mij een aantal mooie dingen verteld.
"Kom maar op met die psychische vragen, ow en moet ik nu op zo'n echt psyhiaters bed gaan liggen?". Deze zin was de reactie van Jeroen op mijn verzoek om te gaan zitten.
1. Wat vind jij belangrijk in het leven?
a. Vrienden. Heel belangrijk. Ik denk toch wel belangrijker dan voetbal. Vrienden die kies je, en je kan altijd bij ze terecht.
b. Politiek. Boeit me niet. Ik stem wel, maar zie wel wie er wint.
(Maar je hebt bij de vorige verkiezingen toch helemaal niet gestemd? weet ik mij nog te herinneren.) Klopt, maar de vorige keer toen met die normale verkiezingen wel. Ik wil laten zien dat ik een mening heb.
c. Werk. Na vrienden en voetbal het allerbelangrijkste. Ik werk nu 5 dagen per week, en zou echt niet meer zonder kunnen. Tijdens werken kan ik even alles op zij zetten wat er privé speelt, en mij helemaal op mijn werk richten. Dat vind ik fijn.
d. Anderen helpen. Vrienden wel, anderen niet. Heb ik gewoon geen zin in.
2. Wat denk jij wanneer je hoort over de mileuproblemen?
Niet zo veel. Ik voel me daar niet verantwoordelijk voor. Andere mensen moeten zich daar maar druk over maken.
3. Heb jij je ooit "......" gevoeld?
a. Trots na het krijgen van een compliment. Ja natuurlijk! Er is niets mooiers dan dat. Complimenten die ik over mijn werk krijg vind ik het fijnste.
b. Verveel jij je ooit? Ja, als ik doordeweeks een vrije dag. Al mijn vrienden zijn dan aan het werk, dan kan ik echt denken van "jaaahaaaa.. en nou?".
c. Erg rot? Ja, heb nu een beetje luduvudu. Om een meid. En dat is echt rot..
d. Vervelend nadat je kritiek gekregen hebt? Ja, en dan vooral wanneer die kritiek onterecht of overdreven is. Laatst op mijn werk bijvoorbeeld. Alles ging heel goed, maar ik was een klein kaartje vergeten weg te halen. Daar werd meteen iets van gezegd, en daar baal ik dan van.
4. Als je thuis bent, voel jij je dan wel eens "....."?
a. Relaxed. Wel us ja. Tijdens of na een fijne dag.
b. Blij. Als het gezellig is. Of als iemand die erg aardig vind blij is, dan kan ik daar van meegenieten.
c. Agressief. *begint te lachen*. Dat kan ik wel hé,zus?
Voorbeelden: slechte dag op werk gehad, privé een tegenvaller, slecht voetbal gezien/verloren, meningsverschil tussen mij en de maatschappij. (Dat laatste vraagt om verduidelijking. )Ok, bijvoorbeeld als ik op tv iets zie, of ik heb een keer gedoe gehad met politie.
d. Zelfverzekerd. Ik doe wel altijd heel blij en grappig enzo, maar eigenlijk ben ik best vaak onzeker. Dan zal wel iets heten als afleiden ofzo. Hoe noemen ze dat in jouw studie? (Afweermechanismen zeg ik..) Ja precies.
Ik denk dat heel veel mensen dat dan. Ook cabaretiers ofzo. Ik vind het fijn om te clownen soms, dan denken mensen vanzelf wel dat het goed met me gaat.
5. Kun je de meeste mensen vertrouwen?
Nee, helaas niet. Zou dat wel willen. Sommige dingen vertel ik alleen aan jou of een goede vriend van mij Ruben. Maar "niet iedereen ken zn kop houwe". En dat is jammer.
6. Moeten ouders hun kinderen thuis "....." leren?
a. Goede manieren. Jazeker! Eigenlijk zouden ze dienstplicht weer in moeten voeren. Daar leer je respect krijgen van.
Ik heb zelf wel respect thuis geleerd, en daardoor heb ik nu respect voor andere mensen.
b. Zelfstandigheid. Dat kun je wel aan willen leren, maar als mensen het niet willen gebeurt er toch niets van.
c. Hard werken. Belangrijk ja! Ik vind het echt slecht als belastinggeld onrechtvaardigheid besteed wordt aan mensen die te lam zijn om te werken. Als ze het niet kunnen is dat wat anders, maar niet willen...
7. Tevreden met je leven?
Een Ierse vrouw die ik ooit sprak zei: "Take a look at yourself at the end of each day, are you happy".
Als je in bed ligt moet je jezelf die vragen stellen. Als je ja antwoord dan zit dat wel goed. Helaas heb ik deze week vaak nee moeten zeggen..
"Ik doe wel altijd heel blij en grappig enzo, maar eigenlijk ben ik best vaak onzeker".
Een uitspraak die veel mensen misschien niet verwachten uit de mond van mijn broertje.
Aan de hand van enkele world values (mondiale normen en waarden) heb ik met hem vandaag een kort interview gehouden. Dat grappige jongetje, gek op voetbal, heeft mij een aantal mooie dingen verteld.
"Kom maar op met die psychische vragen, ow en moet ik nu op zo'n echt psyhiaters bed gaan liggen?". Deze zin was de reactie van Jeroen op mijn verzoek om te gaan zitten.
1. Wat vind jij belangrijk in het leven?
a. Vrienden. Heel belangrijk. Ik denk toch wel belangrijker dan voetbal. Vrienden die kies je, en je kan altijd bij ze terecht.
b. Politiek. Boeit me niet. Ik stem wel, maar zie wel wie er wint.
(Maar je hebt bij de vorige verkiezingen toch helemaal niet gestemd? weet ik mij nog te herinneren.) Klopt, maar de vorige keer toen met die normale verkiezingen wel. Ik wil laten zien dat ik een mening heb.
c. Werk. Na vrienden en voetbal het allerbelangrijkste. Ik werk nu 5 dagen per week, en zou echt niet meer zonder kunnen. Tijdens werken kan ik even alles op zij zetten wat er privé speelt, en mij helemaal op mijn werk richten. Dat vind ik fijn.
d. Anderen helpen. Vrienden wel, anderen niet. Heb ik gewoon geen zin in.
2. Wat denk jij wanneer je hoort over de mileuproblemen?
Niet zo veel. Ik voel me daar niet verantwoordelijk voor. Andere mensen moeten zich daar maar druk over maken.
3. Heb jij je ooit "......" gevoeld?
a. Trots na het krijgen van een compliment. Ja natuurlijk! Er is niets mooiers dan dat. Complimenten die ik over mijn werk krijg vind ik het fijnste.
b. Verveel jij je ooit? Ja, als ik doordeweeks een vrije dag. Al mijn vrienden zijn dan aan het werk, dan kan ik echt denken van "jaaahaaaa.. en nou?".
c. Erg rot? Ja, heb nu een beetje luduvudu. Om een meid. En dat is echt rot..
d. Vervelend nadat je kritiek gekregen hebt? Ja, en dan vooral wanneer die kritiek onterecht of overdreven is. Laatst op mijn werk bijvoorbeeld. Alles ging heel goed, maar ik was een klein kaartje vergeten weg te halen. Daar werd meteen iets van gezegd, en daar baal ik dan van.
4. Als je thuis bent, voel jij je dan wel eens "....."?
a. Relaxed. Wel us ja. Tijdens of na een fijne dag.
b. Blij. Als het gezellig is. Of als iemand die erg aardig vind blij is, dan kan ik daar van meegenieten.
c. Agressief. *begint te lachen*. Dat kan ik wel hé,zus?
Voorbeelden: slechte dag op werk gehad, privé een tegenvaller, slecht voetbal gezien/verloren, meningsverschil tussen mij en de maatschappij. (Dat laatste vraagt om verduidelijking. )Ok, bijvoorbeeld als ik op tv iets zie, of ik heb een keer gedoe gehad met politie.
d. Zelfverzekerd. Ik doe wel altijd heel blij en grappig enzo, maar eigenlijk ben ik best vaak onzeker. Dan zal wel iets heten als afleiden ofzo. Hoe noemen ze dat in jouw studie? (Afweermechanismen zeg ik..) Ja precies.
Ik denk dat heel veel mensen dat dan. Ook cabaretiers ofzo. Ik vind het fijn om te clownen soms, dan denken mensen vanzelf wel dat het goed met me gaat.
5. Kun je de meeste mensen vertrouwen?
Nee, helaas niet. Zou dat wel willen. Sommige dingen vertel ik alleen aan jou of een goede vriend van mij Ruben. Maar "niet iedereen ken zn kop houwe". En dat is jammer.
6. Moeten ouders hun kinderen thuis "....." leren?
a. Goede manieren. Jazeker! Eigenlijk zouden ze dienstplicht weer in moeten voeren. Daar leer je respect krijgen van.
Ik heb zelf wel respect thuis geleerd, en daardoor heb ik nu respect voor andere mensen.
b. Zelfstandigheid. Dat kun je wel aan willen leren, maar als mensen het niet willen gebeurt er toch niets van.
c. Hard werken. Belangrijk ja! Ik vind het echt slecht als belastinggeld onrechtvaardigheid besteed wordt aan mensen die te lam zijn om te werken. Als ze het niet kunnen is dat wat anders, maar niet willen...
7. Tevreden met je leven?
Een Ierse vrouw die ik ooit sprak zei: "Take a look at yourself at the end of each day, are you happy".
Als je in bed ligt moet je jezelf die vragen stellen. Als je ja antwoord dan zit dat wel goed. Helaas heb ik deze week vaak nee moeten zeggen..
Monday, June 15, 2009
Onderzoek daklozenorganisatie Sheffield: Roundabout
Buitenland opdracht CMV
Onder het mom van beter goed gejat, dan slecht bedacht.
Hier een mooi verslagje over de reis die ik maakte met 4 klasgenoten.
De drie kerels hebben dit verslagje zorgvuldig getypt, en ik kopieer dit nu schaamteloos op mn blog. Veel leesplezier!
Op een mooie zondagmiddag 16.30 stonden 5 ijverige Fontysstudenten klaar voor hun trip naar Engeland, met de opdracht vanuit school om een uitwisselingsproject op te zetten met een organisatie in Europa, rondom het thema jongeren. Na een maandenlange voorbereiding gingen we op weg naar Roundabout Ltd., een organisatie in Sheffield die zich richt op dak –en thuisloze jongeren.
Daar aangekomen werden met open armen ontvangen door Tracey Porter, training manager van deze organisatie. De maandag stond in het teken van een eerste kennismaking van de organisatie. Geschiedenis, kennismaking met het personeel van verschillende afdelingen, de structuur van de organisatie, methodieken, accommodaties. Bovenal ook de veiligheidsvoorschriften voor onszelf en de jongeren.
Ook kregen we het programma te zien. Het thema voor de jongeren was deze week: Nederland met een link naar tienerzwangerschappen, sekseducatie, geweld en drugs. Waarom? Omdat er op deze thema’s veel verschillen liggen tussen Nederland en Engeland. Zo heeft Engeland het hoogste percentage tienerzwangerschappen in Europa en ligt dit percentage in Nederland veel lager.
De maandagavond hebben we kort kennisgemaakt met de Trustees van de organisatie. Trustees is een raad van vrijwilligers op organisatieniveau, allen niet werkzaam voor Roundbabout. De Trustees hebben een controlerende functie over het reilen en zeilen binnen de organisatie.
Dinsdag hebben we enkele organisaties bekeken. We zijn bij een organisatie geweest die jonge en aankomende moeders begeleid bij het zwanger zijn, bevallen en opvoeden in de eerste maanden. Informatie over de situatie in Engeland, begeleiding etc. Aansluitend was er een mevrouw van ‘taking stock’ geweest, een organisatie die zorgde voor meisjes die het slachtoffer waren geworden van grooming, een fenomeen wat wij in Nederland loverboys noemen.
Later op de dag zijn wij voor het eerst in contact gekomen met de jongeren van het hostel. Na een rondleiding door het hostel stond er een discussie op het programma tussen ons en de jongeren. Thema: tienerzwangerschappen en sekseducatie. Belangrijkste dingen die daaruit naar voren kwamen: Wij krijgen op een jongere leeftijd voorlichting over seks/liefde/relaties en voor ons is het meer vanzelfsprekend om over deze onderwerpen te praten met ouders, vrienden en docenten.Vandaar de vele tienerzwangerschappen.
De woensdag begon met een bezoek van Joe Kent, directeur van Homeless Link in Engeland. Dit is de overkoepelende organisatie voor alle organisaties die zich richten op dak –en thuisloze mensen. Hij is de persoon die ons in contact heeft gebracht met Roundabout Ltd. Tijdens deze vergadering hebben we de situatie besproken, het beleid van de overheid, de doelen van Homeless Link en de verschillen met Nederland. Aansluitend was het de beurt aan de jongeren om ons vragen te stellen over het leven in Nederland. Ter sprake kwamen zaken als drugs, seks, favoriete muziek, maar ook onze regering/overheid. De jongeren gaven ons aan dat hun beeld over Nederland verandert was. Het beeld voor het gesprek: wij roken altijd jointjes en gaan veel naar de hoeren: het stereotypebeeld dus. Het beeld na het gesprek was veel genuanceerder.
De laatste dag zijn we met de gehele groep, werknemers van Roundabout en de jongeren naar Peak District geweest. Daar hebben we een dag gewandeld waardoor we de kans kregen om individuele gesprekken aan te gaan met de jongeren.
De belangrijkste les die we hebben geleerd is omgaan met jongeren uit een ander cultuur en met een professionele organisatie.
Casus / leermoment
We hebben ook een belangrijke les kunnen trekken uit een situatie waarin we verzeild zijn geraakt. We kunnen wel stellen dat we een ethisch dilemma hadden, een van de jongeren had in het hostel een mes uit de keuken gepakt en getrokken in ons bijzijn. Een andere bewoner en deze jongere begonnen een deels niet te volgen discussie daarover. Waarna de andere jongere het mes mee nam om weg te gooien. De jongere die het mes gepakt had bleef bij ons achter en vertelde vertrouwelijke informatie over zijn verleden en dat hij zich psychisch in de war voelde. We zaten met een dilemma omdat de situatie opgelost was, het mes was weg, het gevaar dus geweken. Daarbij had deze jongere zich helemaal aan ons opengesteld, hij vertrouwde ons volledig, en wilde hij heel graag de volgende dag mee. Maar, hij voelde zich psychisch nog niet goed en hij had natuurlijk nog steeds een straf verdiend omdat hij een mes achterover had gedrukt. We hebben toen besloten na een lange groepsdiscussie het onderwerp te laten rusten tot na het tripje van de volgende dag. De andere jongere bleek s’avonds het al wel gemeld te hebben waarna Tracey een gesprek met ons is aangegaan. Ze was ten eerste bezorgd of er ons iets was overkomen, toen dat niet het geval bleek zag ze het als een goede leersituatie. Zij had alleen liever gezien dat wij het direct gemeld hadden, i.v.m. de veiligheid van het personeel. Wij wilden het dus niet vertellen omdat we het vertrouwen hadden van de inwoner. We hebben geleerd om een professionele afstand te behouden tussen hulpbehoevende en beroepskracht. Achteraf was het dus wel slimmer geweest om te melden. Dit hebben we dus geleerd.
Onder het mom van beter goed gejat, dan slecht bedacht.
Hier een mooi verslagje over de reis die ik maakte met 4 klasgenoten.
De drie kerels hebben dit verslagje zorgvuldig getypt, en ik kopieer dit nu schaamteloos op mn blog. Veel leesplezier!
Op een mooie zondagmiddag 16.30 stonden 5 ijverige Fontysstudenten klaar voor hun trip naar Engeland, met de opdracht vanuit school om een uitwisselingsproject op te zetten met een organisatie in Europa, rondom het thema jongeren. Na een maandenlange voorbereiding gingen we op weg naar Roundabout Ltd., een organisatie in Sheffield die zich richt op dak –en thuisloze jongeren.
Daar aangekomen werden met open armen ontvangen door Tracey Porter, training manager van deze organisatie. De maandag stond in het teken van een eerste kennismaking van de organisatie. Geschiedenis, kennismaking met het personeel van verschillende afdelingen, de structuur van de organisatie, methodieken, accommodaties. Bovenal ook de veiligheidsvoorschriften voor onszelf en de jongeren.
Ook kregen we het programma te zien. Het thema voor de jongeren was deze week: Nederland met een link naar tienerzwangerschappen, sekseducatie, geweld en drugs. Waarom? Omdat er op deze thema’s veel verschillen liggen tussen Nederland en Engeland. Zo heeft Engeland het hoogste percentage tienerzwangerschappen in Europa en ligt dit percentage in Nederland veel lager.
De maandagavond hebben we kort kennisgemaakt met de Trustees van de organisatie. Trustees is een raad van vrijwilligers op organisatieniveau, allen niet werkzaam voor Roundbabout. De Trustees hebben een controlerende functie over het reilen en zeilen binnen de organisatie.
Dinsdag hebben we enkele organisaties bekeken. We zijn bij een organisatie geweest die jonge en aankomende moeders begeleid bij het zwanger zijn, bevallen en opvoeden in de eerste maanden. Informatie over de situatie in Engeland, begeleiding etc. Aansluitend was er een mevrouw van ‘taking stock’ geweest, een organisatie die zorgde voor meisjes die het slachtoffer waren geworden van grooming, een fenomeen wat wij in Nederland loverboys noemen.
Later op de dag zijn wij voor het eerst in contact gekomen met de jongeren van het hostel. Na een rondleiding door het hostel stond er een discussie op het programma tussen ons en de jongeren. Thema: tienerzwangerschappen en sekseducatie. Belangrijkste dingen die daaruit naar voren kwamen: Wij krijgen op een jongere leeftijd voorlichting over seks/liefde/relaties en voor ons is het meer vanzelfsprekend om over deze onderwerpen te praten met ouders, vrienden en docenten.Vandaar de vele tienerzwangerschappen.
De woensdag begon met een bezoek van Joe Kent, directeur van Homeless Link in Engeland. Dit is de overkoepelende organisatie voor alle organisaties die zich richten op dak –en thuisloze mensen. Hij is de persoon die ons in contact heeft gebracht met Roundabout Ltd. Tijdens deze vergadering hebben we de situatie besproken, het beleid van de overheid, de doelen van Homeless Link en de verschillen met Nederland. Aansluitend was het de beurt aan de jongeren om ons vragen te stellen over het leven in Nederland. Ter sprake kwamen zaken als drugs, seks, favoriete muziek, maar ook onze regering/overheid. De jongeren gaven ons aan dat hun beeld over Nederland verandert was. Het beeld voor het gesprek: wij roken altijd jointjes en gaan veel naar de hoeren: het stereotypebeeld dus. Het beeld na het gesprek was veel genuanceerder.
De laatste dag zijn we met de gehele groep, werknemers van Roundabout en de jongeren naar Peak District geweest. Daar hebben we een dag gewandeld waardoor we de kans kregen om individuele gesprekken aan te gaan met de jongeren.
De belangrijkste les die we hebben geleerd is omgaan met jongeren uit een ander cultuur en met een professionele organisatie.
Casus / leermoment
We hebben ook een belangrijke les kunnen trekken uit een situatie waarin we verzeild zijn geraakt. We kunnen wel stellen dat we een ethisch dilemma hadden, een van de jongeren had in het hostel een mes uit de keuken gepakt en getrokken in ons bijzijn. Een andere bewoner en deze jongere begonnen een deels niet te volgen discussie daarover. Waarna de andere jongere het mes mee nam om weg te gooien. De jongere die het mes gepakt had bleef bij ons achter en vertelde vertrouwelijke informatie over zijn verleden en dat hij zich psychisch in de war voelde. We zaten met een dilemma omdat de situatie opgelost was, het mes was weg, het gevaar dus geweken. Daarbij had deze jongere zich helemaal aan ons opengesteld, hij vertrouwde ons volledig, en wilde hij heel graag de volgende dag mee. Maar, hij voelde zich psychisch nog niet goed en hij had natuurlijk nog steeds een straf verdiend omdat hij een mes achterover had gedrukt. We hebben toen besloten na een lange groepsdiscussie het onderwerp te laten rusten tot na het tripje van de volgende dag. De andere jongere bleek s’avonds het al wel gemeld te hebben waarna Tracey een gesprek met ons is aangegaan. Ze was ten eerste bezorgd of er ons iets was overkomen, toen dat niet het geval bleek zag ze het als een goede leersituatie. Zij had alleen liever gezien dat wij het direct gemeld hadden, i.v.m. de veiligheid van het personeel. Wij wilden het dus niet vertellen omdat we het vertrouwen hadden van de inwoner. We hebben geleerd om een professionele afstand te behouden tussen hulpbehoevende en beroepskracht. Achteraf was het dus wel slimmer geweest om te melden. Dit hebben we dus geleerd.
Monday, April 20, 2009
Kilometers cola en knetterende ruzie
Kilometers cola en knetterende ruzie!
`Het is weer eens zover. Boris heeft thuis knetterende ruzie met zijn moeder. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen zijn vader is vertrokken vorig jaar.
Nu zit hij thuis met een mopperende moeder.
Gelukkig heeft hij de band nog. Samen maken ze hele vette muziek.
Nu zit hij thuis met een mopperende moeder.
Gelukkig heeft hij de band nog. Samen maken ze hele vette muziek.
Maar als er na een auditie van een nieuwe zangeres alle portomonnees gestolen worden komen ze terecht in een spannende situatie`
Deze spannende, vrolijke ,grappige én mooie musical na het boek van Carry Slee wordt opgevoerd door groep 7 van de Mariaschool Helmond.
Regie is in handen van Petra Habets en Lonneke van Tuil
Deze spannende, vrolijke ,grappige én mooie musical na het boek van Carry Slee wordt opgevoerd door groep 7 van de Mariaschool Helmond.
Regie is in handen van Petra Habets en Lonneke van Tuil
Te zien: maandag 8 juni 2009. Kunstkwartier Helmond.
matinee 13.00 uur, en avondvoorstelling 19.00 uur! Toegang is gratis
matinee 13.00 uur, en avondvoorstelling 19.00 uur! Toegang is gratis
Thursday, March 12, 2009
Kedeng kedeng!
Woensdag middag, 16.05 uur, Tilburg.
In sneltreinvaart (ha toepasselijk) ren ik naar mijn trein toe. Nog 1 minuutje en dan vertrekt ie.
Gelukkig haal ik het, en zit ik nog op tijd in de trein.
Ik kijk om me heen, al mijn mede passagiers zijn druk aan het telefoneren.
"Ja ze zetten niet eens bussen in!, "Kom je me halen?, "Schat kun jij vanavond koken" en "... er is brand in de tunnel van treinstation Best, dus sta hier voorlopig nog wel even".
Ok, er is brand dus. Eindelijk een geldige trein voor een vertraging denk ik nog.
De stemming in de trein kan niet bepaald feestelijk genoemd worden, dan doet conducteur er nog een schepje boven op. "We weten nog niet wanneer we verder kunnen, voorlopig nog even niet."
Wanneer ik even later de krant gefrustreerd weggelegd heb, de sudoko lukt me maar niet, hoor ik via het omroepsysteem dat ze de brand inmiddels aan het blussen zijn. Het is nog wel onduidelijk wanneer we verder gaan.
Weer een kwartier later horen we het bevrijdende nieuws. Over enkele minuten zal deze trein ons dan eindelijk brengen naar het schitterende en kei gezellige Eindhoven.
En oja, klein detail: er was helemaal geen brand..
In sneltreinvaart (ha toepasselijk) ren ik naar mijn trein toe. Nog 1 minuutje en dan vertrekt ie.
Gelukkig haal ik het, en zit ik nog op tijd in de trein.
Ik kijk om me heen, al mijn mede passagiers zijn druk aan het telefoneren.
"Ja ze zetten niet eens bussen in!, "Kom je me halen?, "Schat kun jij vanavond koken" en "... er is brand in de tunnel van treinstation Best, dus sta hier voorlopig nog wel even".
Ok, er is brand dus. Eindelijk een geldige trein voor een vertraging denk ik nog.
De stemming in de trein kan niet bepaald feestelijk genoemd worden, dan doet conducteur er nog een schepje boven op. "We weten nog niet wanneer we verder kunnen, voorlopig nog even niet."
Wanneer ik even later de krant gefrustreerd weggelegd heb, de sudoko lukt me maar niet, hoor ik via het omroepsysteem dat ze de brand inmiddels aan het blussen zijn. Het is nog wel onduidelijk wanneer we verder gaan.
Weer een kwartier later horen we het bevrijdende nieuws. Over enkele minuten zal deze trein ons dan eindelijk brengen naar het schitterende en kei gezellige Eindhoven.
En oja, klein detail: er was helemaal geen brand..
Tuesday, January 13, 2009
Busje komt zo!
Afgelopen maandag stond ik na een etentje te wachten op de bushalte.
Enigszins versufd ving ik een gesprek op tussen twee jonge meiden.
Meisje 1 wil samenwonen met haar vriend. Leuk voor haar dacht ik nog. Meisje 2 dacht hier anders over. Want meisje 1 wil niet trouwen, dan ga je toch niet samenwonen? Waarom ze niet wilde trouwen? Dat komt later wel. Rare argumentatie volgens meisje 2, want zo zei ze: "als het niet bevalt kun je toch gewoon gaan scheiden"?
Een opmerking die mij aan het denken heeft gezet.
Trouwen is inderdaad een soort van formaliteit, maar het moet naar mijn idee toch wel gezien worden als iets heel speciaals. Wanneer een of andere kerel ooit bij zich zelf denkt "weet je wat misschien moet ik Lon toch maar is ten huwelijk vragen" dan hoop ik dat hij doet omdat hij graag wil dat wij het nog heel erg lang heel erg leuk hebben samen. En dat trouwen is dan een hele mooie bevestiging, ook op papier horen wij bij elkaar.
Wat is voor meisje 2 de betekenis van trouwen dan nog? Ze droeg een hoofddoek, ik interpreteer dan ook maar dat deze visie mede bepaald is door haar geloof.
Na onderzoek op internet heb ik gelezen dat in de Islam de enige relatie tussen een man en een vrouw het huwelijk is. Het huwelijk is bijna verplicht voor elke moslim, tenzij het niet kan door bijvoorbeeld gezondheidsredenen. De islam raadt het huwelijk ten sterkste aan. De profeet Mohammed zegt dat de mens die trouwt daarmee de helft van zijn geloof uitvoert. Iedere moslim die een vrouw kan onderhouden moet trouwen, zodat hij door het huwelijk beschermd wordt tegen wangedrag.
Dus het huwelijk wordt in de Islam vooral gedaan vanwege de beloofde bescherming.
In Nederland loopt 1 op de 3 huwelijken uit op een scheiding. Best veel toch, de gegevens van de Islam kan ik helaas niet vinden. Wel de volgende (opvallende) quote:
1) De islam verbiedt echtscheiding tijdens de menstruatie, omdat dan geslachtsgemeenschap verboden is. Dit betekent dat gedurende ongeveer één week per maand geen echtscheiding kan plaatsvinden. Dit is een manier om echtscheiding in de hand te houden. De mogelijkheid hier is er omdat afwezigheid van geslachtsgemeenschap een verkoeling van de relatie tussen man en vrouw als gevolg kan hebben.
Ik ben benieuwd wat ik voorafgaand aan het volgende busritje op ga vangen..
xx Lon
Enigszins versufd ving ik een gesprek op tussen twee jonge meiden.
Meisje 1 wil samenwonen met haar vriend. Leuk voor haar dacht ik nog. Meisje 2 dacht hier anders over. Want meisje 1 wil niet trouwen, dan ga je toch niet samenwonen? Waarom ze niet wilde trouwen? Dat komt later wel. Rare argumentatie volgens meisje 2, want zo zei ze: "als het niet bevalt kun je toch gewoon gaan scheiden"?
Een opmerking die mij aan het denken heeft gezet.
Trouwen is inderdaad een soort van formaliteit, maar het moet naar mijn idee toch wel gezien worden als iets heel speciaals. Wanneer een of andere kerel ooit bij zich zelf denkt "weet je wat misschien moet ik Lon toch maar is ten huwelijk vragen" dan hoop ik dat hij doet omdat hij graag wil dat wij het nog heel erg lang heel erg leuk hebben samen. En dat trouwen is dan een hele mooie bevestiging, ook op papier horen wij bij elkaar.
Wat is voor meisje 2 de betekenis van trouwen dan nog? Ze droeg een hoofddoek, ik interpreteer dan ook maar dat deze visie mede bepaald is door haar geloof.
Na onderzoek op internet heb ik gelezen dat in de Islam de enige relatie tussen een man en een vrouw het huwelijk is. Het huwelijk is bijna verplicht voor elke moslim, tenzij het niet kan door bijvoorbeeld gezondheidsredenen. De islam raadt het huwelijk ten sterkste aan. De profeet Mohammed zegt dat de mens die trouwt daarmee de helft van zijn geloof uitvoert. Iedere moslim die een vrouw kan onderhouden moet trouwen, zodat hij door het huwelijk beschermd wordt tegen wangedrag.
Dus het huwelijk wordt in de Islam vooral gedaan vanwege de beloofde bescherming.
In Nederland loopt 1 op de 3 huwelijken uit op een scheiding. Best veel toch, de gegevens van de Islam kan ik helaas niet vinden. Wel de volgende (opvallende) quote:
1) De islam verbiedt echtscheiding tijdens de menstruatie, omdat dan geslachtsgemeenschap verboden is. Dit betekent dat gedurende ongeveer één week per maand geen echtscheiding kan plaatsvinden. Dit is een manier om echtscheiding in de hand te houden. De mogelijkheid hier is er omdat afwezigheid van geslachtsgemeenschap een verkoeling van de relatie tussen man en vrouw als gevolg kan hebben.
Ik ben benieuwd wat ik voorafgaand aan het volgende busritje op ga vangen..
xx Lon
Tuesday, December 30, 2008
De financiële bullshi... euh crisis!
23 januari ga ik naar Bosnië, samen met nog zo'n 50 medestudenten.
Van iedere deelnemer die meegaat wordt verwacht dat zij €500,00 sponsorgeld binnen slepen.
Mijn teller staat nu op €382,90. Dus dat komt wel goed, ondanks die o zo gevreesde financiële crisis.
Vanochtend bij het wakker worden heb ik de tv aangezet op RTL nieuws. Een van de vandaag besproken onderwerpen was "Men bakt meer oliebollen zelf".
In plaats van met zijn allen naar een oliebollenkraam te lopen en daar voor oudejaarsavond oliebollen te kopen, bakt men ze dit jaar meer zelf! Reden volgens diezelfde berichtgeving: de financiële crisis. Zelf bakken is immers goedkoper. Tuuuuurlijk joh...
Ik ga die dingen vanavond helemaal niet meer eten. En niet omdat ik blut ofzo ben, vind ze gewoon niet lekker en ook nog heel onhandig te eten. Of komt dat ook door de crisis?
Kijk dat het ff minder gaat met de economie is lullig. Maar je kan de crisis niet overal de schuld van geven.
Ik zie het al helemaal voor me. Een nieuw fantastisch tv-programma(fantastisch volgens de programma makers) flopt, kijkcijfers vallen gigantisch tegen. Het RTL nieuws verteld de volgende ochtend dat er zo weinig mensen gekeken hebben, de financiële crisis heeft weer toegeslagen. Men wil tenslotte overal op bezuinigen, nu ook door minder televisie te kijken. Scheelt erg veel energiekosten.
Vanavond ga ik lekker oud&nieuw vieren.
Samen met een vriendinnetje stap ik op de fiets naar Stratum.
Opmerkelijke keuze hé fietsen nu het zo koud is. Mijn handschoenen van vorig jaar was ik kwijt, dus heb gisteren speciaal voor vanavond nieuwe moeten kopen. Moet straks nog wel een nieuw achterlichtje kopen...
Een hele fijne jaarwisseling, en een rijk 2009!
xx Lonneke
Van iedere deelnemer die meegaat wordt verwacht dat zij €500,00 sponsorgeld binnen slepen.
Mijn teller staat nu op €382,90. Dus dat komt wel goed, ondanks die o zo gevreesde financiële crisis.
Vanochtend bij het wakker worden heb ik de tv aangezet op RTL nieuws. Een van de vandaag besproken onderwerpen was "Men bakt meer oliebollen zelf".In plaats van met zijn allen naar een oliebollenkraam te lopen en daar voor oudejaarsavond oliebollen te kopen, bakt men ze dit jaar meer zelf! Reden volgens diezelfde berichtgeving: de financiële crisis. Zelf bakken is immers goedkoper. Tuuuuurlijk joh...
Ik ga die dingen vanavond helemaal niet meer eten. En niet omdat ik blut ofzo ben, vind ze gewoon niet lekker en ook nog heel onhandig te eten. Of komt dat ook door de crisis?
Kijk dat het ff minder gaat met de economie is lullig. Maar je kan de crisis niet overal de schuld van geven.
Ik zie het al helemaal voor me. Een nieuw fantastisch tv-programma(fantastisch volgens de programma makers) flopt, kijkcijfers vallen gigantisch tegen. Het RTL nieuws verteld de volgende ochtend dat er zo weinig mensen gekeken hebben, de financiële crisis heeft weer toegeslagen. Men wil tenslotte overal op bezuinigen, nu ook door minder televisie te kijken. Scheelt erg veel energiekosten.
Vanavond ga ik lekker oud&nieuw vieren.
Samen met een vriendinnetje stap ik op de fiets naar Stratum.
Opmerkelijke keuze hé fietsen nu het zo koud is. Mijn handschoenen van vorig jaar was ik kwijt, dus heb gisteren speciaal voor vanavond nieuwe moeten kopen. Moet straks nog wel een nieuw achterlichtje kopen...
Een hele fijne jaarwisseling, en een rijk 2009!
xx Lonneke
Thursday, December 11, 2008
It's the most wonderfull time of the year!
Vandaag heb ik het veertiende chocolaatje van mijn adventskalender op mogen eten! Wiehoe: over 10 dagen is het kerstmis!
De o zo duurzame kerstboom heeft weer een mooi plekje in onze woonkamer veroverd!
En de tafel voor 4 personen bij de Griek op 2e kerstdag is ook al gereserveerd. Tradities in overvloed dus. Autistisch of niet: ik vind het allemaal prachtig!
De alles behalve x-factor uitstralende postbode heeft weer een stapel brieven door onze brievenbus heen gesjoelt.
Daar tussen zat een kerstkaart van ene Bert; hij wenst ons een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar. Geen idee wie Bert is maar als je dit leest Bert: jij ook een hele fijne kerst hé kerel.Goed: back to business; CMV updateje!
Afgelopen dinsdag heb ik met drie klasgenootjes min of meer gedwongen een presentatie gehouden. Het ging allemaal over de media; wij vinden namelijk dat de media jonge mensen onzeker kan maken door alle mooie/perfecte(?)/dunne/enz.. mensen die zij meerdere malen per dag te zien krijgen.
Dankzij mijn grote helden van PSV die diezelfde avond een spelletje speelden tegen Liverpool zat de zaal bomvol; maar liefst 4 mensen waren speciaal voor ons gekomen.
O en PSV die verloor met 1-3 há eigen schuld!
Wednesday, November 12, 2008
Zwarte piet! of niet?
11-11-2008
De datum zegt het al; gekkengetal. In het van Abbe Museum te Eindhoven vond deze dag het debat "Zwarte piet of niet, kunnen we er over praten? plaats.
Eerder dit jaar was er in dit museum de expositie Be(com)ing Dutch te zien. Het museum gaf kunstenaars de kans te laten zien hoe zij over Nederland dachtten. Deze kans grepen ook Petra en Annette aan, kunstenaars afkomstig uit Duitsland en Zwitserland. Na lang onderzoek gedaan te hebben kwamen zij tot de volgende conclusie: De Nederlandse traditie Sinterklaas is maar slecht, het is racistische zwarte mensen (pieten) aan te nemen als slaaf en deze op te laten draven op het verjaardagsfeestje van de Sint. Resultaat: het kunstobject (?) Read The Masks, Tradition Is Not Given. Petra en Annette wilden een protestmars organiseren.
Een protestmars tegen die lieve zwarte pieten, die mannetjes vol met humor, onhandige wegwijspieten, lieve pieten die snoepjes en cadeautjes geven, met kinderen dansen en zingen. Goed nu u als lezer weet over wie het gaat kan ik verder met dit verslag.
Dit gaf zoveel tegen reacties, zoals "blijf als buitenlander van Nederland af, jullie snap er niks van". De kunstenaressen hebben na lang wikken en wegen besloten de mars af te blazen. Toch wilden ze er graag nog met de tegenstanders over praten, vandaar dit debat.
Ik was erbij; vooraf had ik een mening(sinterklaas is mijn held, en zwarte pieten zijn coowl. Vooral de wegwijspiet en hoofdpiet.) en die is na het debat niet bijgesteld. Zaterdag de intocht van de Sint; ik kan niet wachten!!
Ik; geboren en getogen Nederland. Fan van sinterklaas en zwarte piet ben het absoluut niet eens met de gedachte die volwassenen bij dit feest vandaag de dag verzinnen. Het is een kinderfeest mensen! Kinderen genieten ervan en kijken er na uit verkleumd naast papa en mama naast het water te staan en uit het kleine bolletje te gaan wanneer de pakjesboot met Sint, de pieten en het paard weer in zicht zijn. Ik ben er na mijn, inmiddels vele jaren dat ik met kinderen gewerkt heb, ervaring van overtuigd dat kinderen niet racistisch over dit geweldige feest denken.
Het zijn de volwasssenen die het weer moeten verpesten. Waarom liggen er al in september pepernoten in de winkel? Volwassenen willen uit dit kinder feest een financieel slaatje slaan. Waarom is dit debat er, waarom schrijf ik uberhaupt dit verslag, omdat er een aantal volwassenen zijn die de kinderen maar wat graag dichterbij de harde wereld willen brengen.
Dus hou alsjeblieft op met dat gezeur. Kijk zaterdag allemaal naar de intocht van sinterklaas op tv (ned 3. zo rond half 12, als ik het goed onthouden heb) of ga je naar je eigen watertje en hoop dat daar op den duur een pakjesboot verschijnt. Eet je vanaf zaterdag vol met die pepernoten (of nu, maar dan niet zeuren dat je dik wordt.) Als je toch dik wordt, want dat kan natuurlijk net zo goed als je zaterdag begint met pepernootjes eten. kun je meteen aan sinterklaas het Sonja Bakker boek vragen, of een sportschool abbonement.
En als je daar allemaal geen zin in hebt dan ga je toch lekker emigeren. Sinterklaas en Zwarte pieten horen nu eenmaal bij Nederland.
De datum zegt het al; gekkengetal. In het van Abbe Museum te Eindhoven vond deze dag het debat "Zwarte piet of niet, kunnen we er over praten? plaats.
Eerder dit jaar was er in dit museum de expositie Be(com)ing Dutch te zien. Het museum gaf kunstenaars de kans te laten zien hoe zij over Nederland dachtten. Deze kans grepen ook Petra en Annette aan, kunstenaars afkomstig uit Duitsland en Zwitserland. Na lang onderzoek gedaan te hebben kwamen zij tot de volgende conclusie: De Nederlandse traditie Sinterklaas is maar slecht, het is racistische zwarte mensen (pieten) aan te nemen als slaaf en deze op te laten draven op het verjaardagsfeestje van de Sint. Resultaat: het kunstobject (?) Read The Masks, Tradition Is Not Given. Petra en Annette wilden een protestmars organiseren.
Een protestmars tegen die lieve zwarte pieten, die mannetjes vol met humor, onhandige wegwijspieten, lieve pieten die snoepjes en cadeautjes geven, met kinderen dansen en zingen. Goed nu u als lezer weet over wie het gaat kan ik verder met dit verslag.
Dit gaf zoveel tegen reacties, zoals "blijf als buitenlander van Nederland af, jullie snap er niks van". De kunstenaressen hebben na lang wikken en wegen besloten de mars af te blazen. Toch wilden ze er graag nog met de tegenstanders over praten, vandaar dit debat.
Ik was erbij; vooraf had ik een mening(sinterklaas is mijn held, en zwarte pieten zijn coowl. Vooral de wegwijspiet en hoofdpiet.) en die is na het debat niet bijgesteld. Zaterdag de intocht van de Sint; ik kan niet wachten!!
Ik; geboren en getogen Nederland. Fan van sinterklaas en zwarte piet ben het absoluut niet eens met de gedachte die volwassenen bij dit feest vandaag de dag verzinnen. Het is een kinderfeest mensen! Kinderen genieten ervan en kijken er na uit verkleumd naast papa en mama naast het water te staan en uit het kleine bolletje te gaan wanneer de pakjesboot met Sint, de pieten en het paard weer in zicht zijn. Ik ben er na mijn, inmiddels vele jaren dat ik met kinderen gewerkt heb, ervaring van overtuigd dat kinderen niet racistisch over dit geweldige feest denken.
Het zijn de volwasssenen die het weer moeten verpesten. Waarom liggen er al in september pepernoten in de winkel? Volwassenen willen uit dit kinder feest een financieel slaatje slaan. Waarom is dit debat er, waarom schrijf ik uberhaupt dit verslag, omdat er een aantal volwassenen zijn die de kinderen maar wat graag dichterbij de harde wereld willen brengen.
Dus hou alsjeblieft op met dat gezeur. Kijk zaterdag allemaal naar de intocht van sinterklaas op tv (ned 3. zo rond half 12, als ik het goed onthouden heb) of ga je naar je eigen watertje en hoop dat daar op den duur een pakjesboot verschijnt. Eet je vanaf zaterdag vol met die pepernoten (of nu, maar dan niet zeuren dat je dik wordt.) Als je toch dik wordt, want dat kan natuurlijk net zo goed als je zaterdag begint met pepernootjes eten. kun je meteen aan sinterklaas het Sonja Bakker boek vragen, of een sportschool abbonement.
En als je daar allemaal geen zin in hebt dan ga je toch lekker emigeren. Sinterklaas en Zwarte pieten horen nu eenmaal bij Nederland.
Thursday, October 30, 2008
Column: Vrijheid tot leugens uiting!
Hey! Hoe gaat het? Goed hoor, en met jou?"
Wat zeg ik nou toch? Hoezo het gaat goed, zo goed gaat het momenteel helemaal niet. Ik voel me niet lekker en wil het liefste zo snel mogelijk mijn bed in.Maar moet ik dat wel zeggen tijdens dit gesprekje met mijn buurvrouw. Mijn buurvrouw en ik komen nooit verder dan dit soort gesprekken.
Is er in deze situatie sprake van vrijheid tot meningsuiting? Heb ik de keuze mijn mening te uiten? De Verenigde Naties zeggen van wel. Dit is tenslotte een van de mensenrechten zoals beschreven in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Miljarden mensen zouden willen dat zij de keuze hadden of zij ook van alle mensenrechten gebruik te maken.En wat doe ik? Ik durf tegen mijn eigen buurvrouw niet mijn mening te delen. Wat zou er kunnen gebeuren, dat ik de volgende keer geen kopje suiker mag komen lenen?
Ik als CMV'er zou toch beter moeten weten: ga altijd uit van het beste van de mens. Mocht het toch mis gaan heb ik altijd aan de andere kant nog een buurvrouw wonen. De volgende keer ga ik eerlijk zeggen hoe ik mij voel, sterker nog ik ga vandaag eerlijk zijn, en niet liegen, geen enkele leugen zal door mij uitgesproken worden. Zelfs geen leugentje om bestwil, want dat is geen mensenrecht. Dames en heren mij kunt u vertrouwen. Amen!
"Nee meneer ik heb mijn huiswerk niet afgerond. Het boek was namelijk niet op door te komen; ik heb er even in gekeken maar ben uiteindelijk toch gezwicht voor de charmes van Johnny Depp". Op tv dan, ik blijf eerlijk.
Mijn broertje komt binnen gestrompeld. Hij heeft morgen een date, en dat meisje dat ken ik. Wat een schaap. Ik mag dat kind niet. Volgens mijn eigen afspraak zou ik dat vandaag moeten zeggen.Oef, dilemma. Ik hou maar veilig mijn mond en klets er wat om heen. "Leuk voor je dat je een date hebt". Ik probeer DE vraag te ontwijken door hem te laten antwoorden op mijn strategische vragen. Niet vragen hoe ik er over haar denk, niet vragen, niet vragen blijf ik denken.Het gaat goed. We houden een heel gesprek over wat hij aan moet, welke film ze gaan bekijken en waar ze uit eten gaan. Het onderwerp de mening van zijn grote zus komt niet aan bod. Dan gaat de telefoon, de dame in kwestie belt op."Ja dag, tot morgen" hoor ik mijn broertje met een inmiddels knal rode kop nog zeggen. "Ben je zenuwachtig?" vraag ik nog. Ik zit mis; het is gewoon erg warm in deze kamer. Leugenaar denk ik."Ey zus, begint mijn broertje, het is wel een leuk meisje hé?"
Wat zeg ik nou toch? Hoezo het gaat goed, zo goed gaat het momenteel helemaal niet. Ik voel me niet lekker en wil het liefste zo snel mogelijk mijn bed in.Maar moet ik dat wel zeggen tijdens dit gesprekje met mijn buurvrouw. Mijn buurvrouw en ik komen nooit verder dan dit soort gesprekken.
Is er in deze situatie sprake van vrijheid tot meningsuiting? Heb ik de keuze mijn mening te uiten? De Verenigde Naties zeggen van wel. Dit is tenslotte een van de mensenrechten zoals beschreven in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Miljarden mensen zouden willen dat zij de keuze hadden of zij ook van alle mensenrechten gebruik te maken.En wat doe ik? Ik durf tegen mijn eigen buurvrouw niet mijn mening te delen. Wat zou er kunnen gebeuren, dat ik de volgende keer geen kopje suiker mag komen lenen?
Ik als CMV'er zou toch beter moeten weten: ga altijd uit van het beste van de mens. Mocht het toch mis gaan heb ik altijd aan de andere kant nog een buurvrouw wonen. De volgende keer ga ik eerlijk zeggen hoe ik mij voel, sterker nog ik ga vandaag eerlijk zijn, en niet liegen, geen enkele leugen zal door mij uitgesproken worden. Zelfs geen leugentje om bestwil, want dat is geen mensenrecht. Dames en heren mij kunt u vertrouwen. Amen!
"Nee meneer ik heb mijn huiswerk niet afgerond. Het boek was namelijk niet op door te komen; ik heb er even in gekeken maar ben uiteindelijk toch gezwicht voor de charmes van Johnny Depp". Op tv dan, ik blijf eerlijk.
Mijn broertje komt binnen gestrompeld. Hij heeft morgen een date, en dat meisje dat ken ik. Wat een schaap. Ik mag dat kind niet. Volgens mijn eigen afspraak zou ik dat vandaag moeten zeggen.Oef, dilemma. Ik hou maar veilig mijn mond en klets er wat om heen. "Leuk voor je dat je een date hebt". Ik probeer DE vraag te ontwijken door hem te laten antwoorden op mijn strategische vragen. Niet vragen hoe ik er over haar denk, niet vragen, niet vragen blijf ik denken.Het gaat goed. We houden een heel gesprek over wat hij aan moet, welke film ze gaan bekijken en waar ze uit eten gaan. Het onderwerp de mening van zijn grote zus komt niet aan bod. Dan gaat de telefoon, de dame in kwestie belt op."Ja dag, tot morgen" hoor ik mijn broertje met een inmiddels knal rode kop nog zeggen. "Ben je zenuwachtig?" vraag ik nog. Ik zit mis; het is gewoon erg warm in deze kamer. Leugenaar denk ik."Ey zus, begint mijn broertje, het is wel een leuk meisje hé?"
Thursday, October 23, 2008
Lofrede: Cross Your Borders
Cross your borders!
Cross Your Borders dat is ongelooflijk leuk project bedoeld voor middelbare scholen in Nederland. In een 3 daags sprankelend project wordt de mondiale ongelijkheid behandeld. Dus de verschillen tussen landen over de hele wereld.
Leerlingen beginnen mondiaal (wereldwijd) en daarna gaan ze specifiek naar één land kijken.
CrossYour Borders is dus een ideaalproject voor CMV'ers zoals wij! Bijna alle competenties zijn hier te behalen! Handig voor dit jaar, maar je zou er volgend jaar ook stage mogen lopen!
Het is allemaal erg leerzaam; ook als vrijwilliger van CYB leer je veel over de wereld. Topografisch (waar liggen Nepal, Afghanistan en Kenia bijvoorbeeld) Feitjes( hoeveel mensen wonen er in Kenia) Mondiale problematiek (hoe zit het met de ongelijkheid in dit land, waarom is dat land zo arm) maar ook over recente ontwikkelingen wordt je bijgepraat of kom je al werkende aan de projecten achter.
Door CYB zie je veel van Nederland; elk project is op een andere middelbare school. Sta je de ene dag nog te genieten van de Veluwe, een week later kun je genieten van de Zeeuwse kust! Zo haal je nog eens het beste uit je eigen land!
Ook ontmoet je nieuwe mensen; zowel de mensen van het project, als de leraren en studenten op school. Maar ook voorbijgangers, als je net zo als ik mensen nodig hebt de weg te kunnen vinden.
Studenten zijn niet rijk; maar ook daar is aan gedacht! Alle reiskosten worden vergoed, bij aanname krijg je een gratis pen én een Cross your Borders t-shirt. Je mag de kleur helemaal zelf kiezen, dus je krijgt er altijd een waarbij je je beste kant kan laten zien!
Ik hoop dat je na het lezen enthousiast geworden bent, of misschien heb je nog wel meer vragen. Je kunt altijd even kijken op de Cross Your Borders website: www.crossyourborders.nl
Natuurlijk kun je deze vragen ook aan mij stellen.
Cross Your Borders dat is ongelooflijk leuk project bedoeld voor middelbare scholen in Nederland. In een 3 daags sprankelend project wordt de mondiale ongelijkheid behandeld. Dus de verschillen tussen landen over de hele wereld.
Leerlingen beginnen mondiaal (wereldwijd) en daarna gaan ze specifiek naar één land kijken.
CrossYour Borders is dus een ideaalproject voor CMV'ers zoals wij! Bijna alle competenties zijn hier te behalen! Handig voor dit jaar, maar je zou er volgend jaar ook stage mogen lopen!
Het is allemaal erg leerzaam; ook als vrijwilliger van CYB leer je veel over de wereld. Topografisch (waar liggen Nepal, Afghanistan en Kenia bijvoorbeeld) Feitjes( hoeveel mensen wonen er in Kenia) Mondiale problematiek (hoe zit het met de ongelijkheid in dit land, waarom is dat land zo arm) maar ook over recente ontwikkelingen wordt je bijgepraat of kom je al werkende aan de projecten achter.
Door CYB zie je veel van Nederland; elk project is op een andere middelbare school. Sta je de ene dag nog te genieten van de Veluwe, een week later kun je genieten van de Zeeuwse kust! Zo haal je nog eens het beste uit je eigen land!
Ook ontmoet je nieuwe mensen; zowel de mensen van het project, als de leraren en studenten op school. Maar ook voorbijgangers, als je net zo als ik mensen nodig hebt de weg te kunnen vinden.
Studenten zijn niet rijk; maar ook daar is aan gedacht! Alle reiskosten worden vergoed, bij aanname krijg je een gratis pen én een Cross your Borders t-shirt. Je mag de kleur helemaal zelf kiezen, dus je krijgt er altijd een waarbij je je beste kant kan laten zien!
Ik hoop dat je na het lezen enthousiast geworden bent, of misschien heb je nog wel meer vragen. Je kunt altijd even kijken op de Cross Your Borders website: www.crossyourborders.nl
Natuurlijk kun je deze vragen ook aan mij stellen.
Tuesday, October 21, 2008
Een ding dat dingt, en dat moet je dan weer verzamelen..
Geldrop! 21 oktober 2008
De 2 major dagen na de herfstvakantie zijn weer omgevlogen! Morgen nog een dagje minor en dan mag ik het weekend weer begroeten!
Wat een dag was het toch vandaag.
De dag begon met een les over het boek Welkom in Megapolis van ene meneer Bakker. De les had ik voorbereid, ben gekomen tot blz. 23. Mijn klasgenootje Nadieh tot 50! Haar samenvatting: het ging over huizen. Heftig, ik denk dat ik snel maar verder ga lezen in dat boek.
Dan kwam er een theorie : bouwen -->wonen--> geviert (deutsch, we gaan hier geen feestje vieren)--> veiligheid. dat ligt allemaal in elkaars verlengde. equivalent ofzoiets. Ik wil het graag op het verlengde houden. En dan heb je het ding, wat dingt, dat verzamelt. Snap je?
En dat verzamelen bestaat uit 4 onderdelen waarvan de gemiddelde de mens er eigenlijk 2 te weinig tot nooit van gebruikt : aarde, hemel (natuur), sterfelijk en goddelijk.
Wij zijn te veel bezig met aarde en sterfelijk. En dus te weinig met hemel en goddelijk..
Het was ook de dag waarin er een nieuwe opdracht aan ons uit gelegd werd. Kies een onderwerp en schrijf daar 5 soorten verslagen over: een column, polimiek (soort van forum) beleidsplan, sollicitatie en een S.E. Tenminste ik dacht dat hij dat zei, een S.E. Na navraag bij een klasgenootje dat naast mij zat kwam ik tot de conclusie dat die afkorting moest staan voor Schriftelijk Examen. Uiteindelijk bleek dat de goede man het had over een Essay. De precieze definitie daarvan ben ik eerlijk gezegd kwijt, wel weet ik nog dat dat dingetje 15 pagina's mag zijn..
Deze uitwerkingen zal ik zodra ze klaar zijn stuk voor stuk op mijn weblog plaatsen.
Verder: ik heb vandaag een leuke quote gelezen die ik graag met jullie wil delen. "Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen" (ontleend aan website van Het leven is een feestje op 21 oktober 2008) En hiermee doe ik een poging mij aan de APA-norm te houden.
En met deze prachtige quote wil ik deze CMV week afsluiten!
xx Lon
De 2 major dagen na de herfstvakantie zijn weer omgevlogen! Morgen nog een dagje minor en dan mag ik het weekend weer begroeten!
Wat een dag was het toch vandaag.
De dag begon met een les over het boek Welkom in Megapolis van ene meneer Bakker. De les had ik voorbereid, ben gekomen tot blz. 23. Mijn klasgenootje Nadieh tot 50! Haar samenvatting: het ging over huizen. Heftig, ik denk dat ik snel maar verder ga lezen in dat boek.
Dan kwam er een theorie : bouwen -->wonen--> geviert (deutsch, we gaan hier geen feestje vieren)--> veiligheid. dat ligt allemaal in elkaars verlengde. equivalent ofzoiets. Ik wil het graag op het verlengde houden. En dan heb je het ding, wat dingt, dat verzamelt. Snap je?
En dat verzamelen bestaat uit 4 onderdelen waarvan de gemiddelde de mens er eigenlijk 2 te weinig tot nooit van gebruikt : aarde, hemel (natuur), sterfelijk en goddelijk.
Wij zijn te veel bezig met aarde en sterfelijk. En dus te weinig met hemel en goddelijk..
Het was ook de dag waarin er een nieuwe opdracht aan ons uit gelegd werd. Kies een onderwerp en schrijf daar 5 soorten verslagen over: een column, polimiek (soort van forum) beleidsplan, sollicitatie en een S.E. Tenminste ik dacht dat hij dat zei, een S.E. Na navraag bij een klasgenootje dat naast mij zat kwam ik tot de conclusie dat die afkorting moest staan voor Schriftelijk Examen. Uiteindelijk bleek dat de goede man het had over een Essay. De precieze definitie daarvan ben ik eerlijk gezegd kwijt, wel weet ik nog dat dat dingetje 15 pagina's mag zijn..
Deze uitwerkingen zal ik zodra ze klaar zijn stuk voor stuk op mijn weblog plaatsen.
Verder: ik heb vandaag een leuke quote gelezen die ik graag met jullie wil delen. "Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen" (ontleend aan website van Het leven is een feestje op 21 oktober 2008) En hiermee doe ik een poging mij aan de APA-norm te houden.
En met deze prachtige quote wil ik deze CMV week afsluiten!
xx Lon
Monday, October 20, 2008
Hangjongeren op het stadhuisplein vet cool of juist vet irri?
Hangjongeren op het stadhuisplein vet cool of juist vet irri?
Door: Lonneke van Tuil
En: Nadieh van Lieshout
Eindhoven- De onderzoekscommisie heeft onderzocht of de vooroordelen over de hangjongeren op het stadhuisplein te Eindhoven gegrond zijn. Vooraf had de commissie een aantal vooroordelen zoals; het zijn vooral skaters, drinken meer dan 2 glazen alcohol gedurende een doordeweekse dag, gebruiken soft en hard drugs en vallen voorbijgangers ongevraagd lastig, en tot slot dragen zij vooral donkere kleding, en hebben piercings en tattoo’s.
Op het geplande tijdstip waren de jongeren nergens te bekennen. Na telefonisch contact opgenomen te hebben met een broertje van een lid van de commissie, die tot deze groep behoord hebben we ze weten te vinden. Zij hadden zich verplaatst naar een parkje een aantal meter verder op.
Na uiteindelijk die groep gevonden te hebben namen wij onze positie in. Een van onze collega’s kende iemand uit de groep en maakte daar een praatje mee. Op die manier konden wij ons aansluiten bij de groep. Binnen enkele ogenblikken vielen er al een aantal dingen op. De jongeren zaten op de grond in een kringetje, midden in die kring stonden speakers en een MP3 speler. Uit de speackers kwam rock/punk muziek. De jongeren dronken geen alcohol, dat was namelijk te zien aan het feit dat er absoluut geen flesjes of blikjes alcohol te zien waren. Wel stonden er blikjes energiedrink en een pak ice tea. Hierbij concluderen wij dat deze groep jongeren op die bewuste dag geen alcohol dronken. Wat we wel kunnen bevestigen is het feit dat er geblowd werd. Er werd namelijk een joint van hand tot hand doorgegeven, en overigens was het te ruiken dat het een joint was en geen gewone sigaret. Op een gegeven moment haalde een van de jongeren een blikje tevoorschijn waar pillen in zaten. Wij konden niet zien wat voor pillen waren. We hadden het vermoeden dat het drugs betrof, maar wij hebben hier geen bewijs voor dus kunnen dit niet met zekerheid vaststellen. Het vooroordeel over soft drugs kunnen wij dus bevestigen, hard drugs laten wij nog in het midden.
Dan komen we aan bij het volgende vooroordeel: de kleding en andere lichaamsdecoraties. Aan de kleding viel ons vooral op dat 4 van de 9 een spijkerbroek aan hadden met gaten er in. 3 van de 9 jongeren hadden zichtbare piercings, wat niet wil zeggen dat de rest er geen heeft. Onder deze piercings vallen lip, oor en wenkbrouw piercings.
De jongeren hielden zich bezig met het vullen van een lege verpakking koekjes. Deze vulden ze met kiezels van de grond. Wanneer de verpakking vol was gooiden ze die leeg en begonnen opnieuw. Tot op een moment dat iemand bedacht dat er een toren van gebouwd kan worden. Dit viel hem tegen op het moment dat hij de verpakking op zijn kop zetten en omhoog trok. De toren viel uiteen en de jongen gaf verbaal aan ervan te balen. Nu we hebben toch over verbaal uiten hebben kunnen we direct aansluiten op het volgende vooroordeel; het grove taalgebruik en straattaal.
Ons viel direct op dat er nauwelijks sprake was van grof taalgebruik. De enige situatie waarbij wij grof/vloekend taalgebruik hoorde was de zojuist genoemde situatie met het kasteel van kiezelsteentjes.
De overige leden van de groep gebruikten taal die geplaatst zou kunnen worden onder het ABN (algemeen beschaafd Nederlands red. ) en typische Brabantse uitdrukkingen als kei en ons mam en dergelijke. Verder viel ons wel de gespreks thema’s op. Deze bestonden uit ervaringen over soft-drugs, geplande feestjes en muziek. Het vooroordeel is dus, op de ene jongen na niet juist.
Zo blijven er nog twee vooroordelen over waar wij ons over ontfermd hebben. Dit betreft het vooroordeel dat de jongeren voorbijgangers tot last zijn en dat ze veel skaten. Of je jongeren daad werkelijk voorbijgangers tot last zijn hebben we niet gezien. Dit komt waarschijnlijk doordat de jongeren zich geplaatst hadden in het park naast het stadhuisplein i.p.v. op het stadhuisplein. In het park was er nauwelijks sprake van voorbijgangers. Hierbij kunnen wij dus niet concluderen dat ze voorbijgangers tot last zijn en blijft deze vraag onbeantwoord. En tot slot, skaten deze jongeren veel? Onder veel beschouwen wij 1 op de 3. De groep in deze samenstelling skaten geen van allen. Ook zagen wij geen enkele skateboards of BMX’s(mini fietsen waar trucs op uitgevoerd kunnen worden). Dit vooroordeel over de groep is dus ongegrond.
Na het beantwoorden van dit laatste vooroordeel hebben wij nu alle vooraf opgestelde vooroordelen beantwoord. Over het algemeen viel het ons mee; ze veroorzaakten geen overlast, dronken geen alcohol en gebruikten ook niet veel slecht taalgebruik. Wel hebben we geconcludeerd dat er zoals wij al verwachtten drugs gebruiken. Enkele leden zagen er jong, wij schatten 3 van de 7 rond de 13 maar omdat dit onderzoek alleen op een observatie gebaseerd is kunnen wij dit niet met zekerheid vaststellen.
Houdoe en un superdoei vanuit ehv
Door: Lonneke van Tuil
En: Nadieh van Lieshout
Eindhoven- De onderzoekscommisie heeft onderzocht of de vooroordelen over de hangjongeren op het stadhuisplein te Eindhoven gegrond zijn. Vooraf had de commissie een aantal vooroordelen zoals; het zijn vooral skaters, drinken meer dan 2 glazen alcohol gedurende een doordeweekse dag, gebruiken soft en hard drugs en vallen voorbijgangers ongevraagd lastig, en tot slot dragen zij vooral donkere kleding, en hebben piercings en tattoo’s.
Op het geplande tijdstip waren de jongeren nergens te bekennen. Na telefonisch contact opgenomen te hebben met een broertje van een lid van de commissie, die tot deze groep behoord hebben we ze weten te vinden. Zij hadden zich verplaatst naar een parkje een aantal meter verder op.
Na uiteindelijk die groep gevonden te hebben namen wij onze positie in. Een van onze collega’s kende iemand uit de groep en maakte daar een praatje mee. Op die manier konden wij ons aansluiten bij de groep. Binnen enkele ogenblikken vielen er al een aantal dingen op. De jongeren zaten op de grond in een kringetje, midden in die kring stonden speakers en een MP3 speler. Uit de speackers kwam rock/punk muziek. De jongeren dronken geen alcohol, dat was namelijk te zien aan het feit dat er absoluut geen flesjes of blikjes alcohol te zien waren. Wel stonden er blikjes energiedrink en een pak ice tea. Hierbij concluderen wij dat deze groep jongeren op die bewuste dag geen alcohol dronken. Wat we wel kunnen bevestigen is het feit dat er geblowd werd. Er werd namelijk een joint van hand tot hand doorgegeven, en overigens was het te ruiken dat het een joint was en geen gewone sigaret. Op een gegeven moment haalde een van de jongeren een blikje tevoorschijn waar pillen in zaten. Wij konden niet zien wat voor pillen waren. We hadden het vermoeden dat het drugs betrof, maar wij hebben hier geen bewijs voor dus kunnen dit niet met zekerheid vaststellen. Het vooroordeel over soft drugs kunnen wij dus bevestigen, hard drugs laten wij nog in het midden.
Dan komen we aan bij het volgende vooroordeel: de kleding en andere lichaamsdecoraties. Aan de kleding viel ons vooral op dat 4 van de 9 een spijkerbroek aan hadden met gaten er in. 3 van de 9 jongeren hadden zichtbare piercings, wat niet wil zeggen dat de rest er geen heeft. Onder deze piercings vallen lip, oor en wenkbrouw piercings.
De jongeren hielden zich bezig met het vullen van een lege verpakking koekjes. Deze vulden ze met kiezels van de grond. Wanneer de verpakking vol was gooiden ze die leeg en begonnen opnieuw. Tot op een moment dat iemand bedacht dat er een toren van gebouwd kan worden. Dit viel hem tegen op het moment dat hij de verpakking op zijn kop zetten en omhoog trok. De toren viel uiteen en de jongen gaf verbaal aan ervan te balen. Nu we hebben toch over verbaal uiten hebben kunnen we direct aansluiten op het volgende vooroordeel; het grove taalgebruik en straattaal.
Ons viel direct op dat er nauwelijks sprake was van grof taalgebruik. De enige situatie waarbij wij grof/vloekend taalgebruik hoorde was de zojuist genoemde situatie met het kasteel van kiezelsteentjes.
De overige leden van de groep gebruikten taal die geplaatst zou kunnen worden onder het ABN (algemeen beschaafd Nederlands red. ) en typische Brabantse uitdrukkingen als kei en ons mam en dergelijke. Verder viel ons wel de gespreks thema’s op. Deze bestonden uit ervaringen over soft-drugs, geplande feestjes en muziek. Het vooroordeel is dus, op de ene jongen na niet juist.
Zo blijven er nog twee vooroordelen over waar wij ons over ontfermd hebben. Dit betreft het vooroordeel dat de jongeren voorbijgangers tot last zijn en dat ze veel skaten. Of je jongeren daad werkelijk voorbijgangers tot last zijn hebben we niet gezien. Dit komt waarschijnlijk doordat de jongeren zich geplaatst hadden in het park naast het stadhuisplein i.p.v. op het stadhuisplein. In het park was er nauwelijks sprake van voorbijgangers. Hierbij kunnen wij dus niet concluderen dat ze voorbijgangers tot last zijn en blijft deze vraag onbeantwoord. En tot slot, skaten deze jongeren veel? Onder veel beschouwen wij 1 op de 3. De groep in deze samenstelling skaten geen van allen. Ook zagen wij geen enkele skateboards of BMX’s(mini fietsen waar trucs op uitgevoerd kunnen worden). Dit vooroordeel over de groep is dus ongegrond.
Na het beantwoorden van dit laatste vooroordeel hebben wij nu alle vooraf opgestelde vooroordelen beantwoord. Over het algemeen viel het ons mee; ze veroorzaakten geen overlast, dronken geen alcohol en gebruikten ook niet veel slecht taalgebruik. Wel hebben we geconcludeerd dat er zoals wij al verwachtten drugs gebruiken. Enkele leden zagen er jong, wij schatten 3 van de 7 rond de 13 maar omdat dit onderzoek alleen op een observatie gebaseerd is kunnen wij dit niet met zekerheid vaststellen.
Houdoe en un superdoei vanuit ehv
Thursday, October 16, 2008
Ik heb een Hekel aan Voetbal!
Ik heb een hekel aan voetbal. Lees mijn aangrijpende verhaal:
Ik ben opgegroeid in een doorsnee gezin (vader, moeder en broertje van imiddels 20 jaar). Allemaal voetbal supporter, behalve ik.
Tijdens het eten (thuis, visite of in een restaurantje) onderweg op de fiets/auto waar dan ook naar toe, tijdens het feestjes. Altijd komt er steeds weer één onderwep naar voren: voetbal. En ik; als niet fan zit er dan eenzaam en buitengesloten bij.
Waarom ik geen fan ben?
* Zit ik na een lange dag hard werken/studeren op de bank klaar voor mn favoriete serie komt er plotseling voetbal op tv. "Ja duh, is wel de Fillipijnen tegen Zambia hoor! Weet je hoe belangrijk??"
* Drie maanden voor het EK of WK voetbal worden alle winkels omgetoverd tot oranje winkels.. Prachtig ( das sarcastisch bedoeld..). Met als gevolg dat je op feestjes drinken in een oranje beker krijgt, kaas met van die leuke oranje vlaggetjes, oranje taartjes, oranje chips. Dodelijk vermoeiend..
* Zit je op een feestje wordt er met zijn allen gekeken naar een van die o zo leuke wedstrijden. Situatieschets: Nederland tegen Italie.
"*pieeeeep* nee da is toch geen voetbal, schijts/scheits/schijds (hoe schrijf je dat?) dat is buitenspel man, dat zie je toch..* enz. Lovely, erg diepgaand, hou ik wel van..
Italië scoort (duh, oranje is niet zo goed, let's be honest). Nu besluiten ze opeens met zijn allen geen pizza's te eten. Eigen schuld voor die Italianen. Oef, ik denk een steek recht door het hart van de gemiddelde italiaan.
Ow, drie keer raden wat er de volgende dag toch maar aangeschaft wordt bij de supermarkt. Pizza's en kant en klare lasange. Is toch handig.
* Mannen die denken te weten dat 99 procent van de vrouwen niet weten wat buitenspel is. Ze vinden het leuk dit dan ook meerdere malen per dagen te testen.
Zucht, gast, luister! Ten eerste weet ik wel wat het is( weet jij het eigenlijk zelf wel, waarom vraag je het anders zo vaak?) en ten tweede; ik heb echt geen zin dit continue uit te leggen.
Ow, en dan heb ik het nog niet eens gehad over al dat geweld na een wedstrijd, en de prachtige teksten over de moeders van de spelers!
Zo, dat lucht op!
Ik ben opgegroeid in een doorsnee gezin (vader, moeder en broertje van imiddels 20 jaar). Allemaal voetbal supporter, behalve ik.
Tijdens het eten (thuis, visite of in een restaurantje) onderweg op de fiets/auto waar dan ook naar toe, tijdens het feestjes. Altijd komt er steeds weer één onderwep naar voren: voetbal. En ik; als niet fan zit er dan eenzaam en buitengesloten bij.
Waarom ik geen fan ben?
* Zit ik na een lange dag hard werken/studeren op de bank klaar voor mn favoriete serie komt er plotseling voetbal op tv. "Ja duh, is wel de Fillipijnen tegen Zambia hoor! Weet je hoe belangrijk??"
* Drie maanden voor het EK of WK voetbal worden alle winkels omgetoverd tot oranje winkels.. Prachtig ( das sarcastisch bedoeld..). Met als gevolg dat je op feestjes drinken in een oranje beker krijgt, kaas met van die leuke oranje vlaggetjes, oranje taartjes, oranje chips. Dodelijk vermoeiend..
* Zit je op een feestje wordt er met zijn allen gekeken naar een van die o zo leuke wedstrijden. Situatieschets: Nederland tegen Italie.
"*pieeeeep* nee da is toch geen voetbal, schijts/scheits/schijds (hoe schrijf je dat?) dat is buitenspel man, dat zie je toch..* enz. Lovely, erg diepgaand, hou ik wel van..
Italië scoort (duh, oranje is niet zo goed, let's be honest). Nu besluiten ze opeens met zijn allen geen pizza's te eten. Eigen schuld voor die Italianen. Oef, ik denk een steek recht door het hart van de gemiddelde italiaan.
Ow, drie keer raden wat er de volgende dag toch maar aangeschaft wordt bij de supermarkt. Pizza's en kant en klare lasange. Is toch handig.
* Mannen die denken te weten dat 99 procent van de vrouwen niet weten wat buitenspel is. Ze vinden het leuk dit dan ook meerdere malen per dagen te testen.
Zucht, gast, luister! Ten eerste weet ik wel wat het is( weet jij het eigenlijk zelf wel, waarom vraag je het anders zo vaak?) en ten tweede; ik heb echt geen zin dit continue uit te leggen.
Ow, en dan heb ik het nog niet eens gehad over al dat geweld na een wedstrijd, en de prachtige teksten over de moeders van de spelers!
Zo, dat lucht op!
Tuesday, October 14, 2008
De Pool: Nederlands hoop in bange dagen?!
De Pool : Nederlands hoop in bange dagen?!
Oirschot, 2 oktober 2008
Oost europeanen in Nederland. Dat was de oorspronkelijke titel van het congres in Oirschot. Al snel werd bekend dat de organisatoren niet meer achter deze titel stonden.
De sprekers richten zich op de Polen. Want zo sprak burgermeester van Oirschot Joop den Uil "wij Nederlanders kunnen aan hen een voorbeeld stellen; hard werkende mensen"'.. en "ze zeiken tenminste niet zo veel".
Bij binnenkomst werd ik vriendelijk en enthousiast onthaald.
Er stond een lekker plakje cake met slagroom klaar, en daarnaast koffie, thee en versgeperste jus d'orange. Allemaal bedoeld om de goed bedoelde sfeer goed neer te zetten. Wij mogen blij zijn met al deze Polen in ons kleine landje.
De opzet van het congres zat helder in elkaar. Eerst een aantal stellingen ("even kijken of we dezelfde mening delen" aldus Joop den Uil).
Na deze stellingen komen drie sprekers aan het woord en wordt afgesloten met een borrel waarbij er de mogelijkheid bestaat tot door discussieren.
De onderwerpen van de stellingen liepen ver uit één, van: "Als werkgever zijnde zou ik er voor kiezen tenminste 25 procent van mijn personeel Pool te laten zijn" tot "Met de kerst nodig ik thuis een Pool uit".
De mening van het publiek was verdeeld. Maar, zo bleek later, vooral mensen die niet eerder contact met Polen hebben gehad bleken negatief. Zij haalden hun vooroordelen uit verhalen van een ander.
(Stelling: De Pool: liever een buur dan een verre vriend. Groen briefje betekens mee eens!)
Publiekslieveling Joop den Uil kwam aan het woord. "Mensen wat is het toch een eer dat Polen van alle landen in de wereld uitgerekend massaal voor ons land kiezen. De goede sfeer die in Nederland heerst begint dus zijn vruchten af te werpen. Polen zijn hard werkende vriendelijke mensen, daar mogen wij blij zijn. En; een niet te vergeten bijkomstigheid; fabrikanten van Vodka hebben in jaren niet zo'n goede winst gedraaid. Erg gunstig in deze economisch zware tijd".
Vervolgens kwamen Koen van Rooy en Bogna Bozena aan het woord. Beide werkzaam bij stichting IPN; Integratie Polen in Nederland. Koen is hier terecht gekomen na zijn studie Culturele & Maatschappelijke Vorming. Bogna is geboren in Polen en woont sinds 5 jaar in Nederland. Zij helpen Polen op diverse manieren kennis te maken met de Nederlandse cultuur. Ook zij delen de mening van Joop den Uil; Polen in Nederland zijn onze hoop in bange dagen!
Medewerkers van Stichting IPN, met 2e van rechts Bozna, en daarnaast Koen
Na het woord van deze mannen werd door het publiek een enthousiast applaus gegeven.
Enkele personen in het publiek die bij de stellingen nog negatief waren gaven aan nu om te zijn. "Bij de volgende sollicatieronde in mijn bedrijf zal ik zeker een aantal Polen aannemen" aldus Pieter Kippens bedrijfsleider van een Nettorama filiaal te Eindhoven.
Een betere afsluiting van dit congres hadden de organisateren niet durven dromen. Do widzenia!
Oirschot, 2 oktober 2008
Oost europeanen in Nederland. Dat was de oorspronkelijke titel van het congres in Oirschot. Al snel werd bekend dat de organisatoren niet meer achter deze titel stonden.
De sprekers richten zich op de Polen. Want zo sprak burgermeester van Oirschot Joop den Uil "wij Nederlanders kunnen aan hen een voorbeeld stellen; hard werkende mensen"'.. en "ze zeiken tenminste niet zo veel".
Bij binnenkomst werd ik vriendelijk en enthousiast onthaald.
Er stond een lekker plakje cake met slagroom klaar, en daarnaast koffie, thee en versgeperste jus d'orange. Allemaal bedoeld om de goed bedoelde sfeer goed neer te zetten. Wij mogen blij zijn met al deze Polen in ons kleine landje.
De opzet van het congres zat helder in elkaar. Eerst een aantal stellingen ("even kijken of we dezelfde mening delen" aldus Joop den Uil).
Na deze stellingen komen drie sprekers aan het woord en wordt afgesloten met een borrel waarbij er de mogelijkheid bestaat tot door discussieren.
De onderwerpen van de stellingen liepen ver uit één, van: "Als werkgever zijnde zou ik er voor kiezen tenminste 25 procent van mijn personeel Pool te laten zijn" tot "Met de kerst nodig ik thuis een Pool uit".
De mening van het publiek was verdeeld. Maar, zo bleek later, vooral mensen die niet eerder contact met Polen hebben gehad bleken negatief. Zij haalden hun vooroordelen uit verhalen van een ander.
(Stelling: De Pool: liever een buur dan een verre vriend. Groen briefje betekens mee eens!)
Publiekslieveling Joop den Uil kwam aan het woord. "Mensen wat is het toch een eer dat Polen van alle landen in de wereld uitgerekend massaal voor ons land kiezen. De goede sfeer die in Nederland heerst begint dus zijn vruchten af te werpen. Polen zijn hard werkende vriendelijke mensen, daar mogen wij blij zijn. En; een niet te vergeten bijkomstigheid; fabrikanten van Vodka hebben in jaren niet zo'n goede winst gedraaid. Erg gunstig in deze economisch zware tijd".
Vervolgens kwamen Koen van Rooy en Bogna Bozena aan het woord. Beide werkzaam bij stichting IPN; Integratie Polen in Nederland. Koen is hier terecht gekomen na zijn studie Culturele & Maatschappelijke Vorming. Bogna is geboren in Polen en woont sinds 5 jaar in Nederland. Zij helpen Polen op diverse manieren kennis te maken met de Nederlandse cultuur. Ook zij delen de mening van Joop den Uil; Polen in Nederland zijn onze hoop in bange dagen!
Medewerkers van Stichting IPN, met 2e van rechts Bozna, en daarnaast Koen
Na het woord van deze mannen werd door het publiek een enthousiast applaus gegeven.
Enkele personen in het publiek die bij de stellingen nog negatief waren gaven aan nu om te zijn. "Bij de volgende sollicatieronde in mijn bedrijf zal ik zeker een aantal Polen aannemen" aldus Pieter Kippens bedrijfsleider van een Nettorama filiaal te Eindhoven.
Een betere afsluiting van dit congres hadden de organisateren niet durven dromen. Do widzenia!
Wednesday, October 1, 2008
Een dag uit het leven van een CMV student
Tjonge tjonge mensen,
Het is toch allemaal wat; 2e jaars CMV zijn.
Lees dit verslagje en ontdek hoe ik mijn dagen vul ;)
Om 07.15 uur ging de wekker. Echt te belachelijk vroeg als je bedenkt dat de avond ervoor een schoolfeestje geweest is. En die was erg gezellig..
Na enige tijd me te hebben voorbereid op het feit dat ik nu iets moest gaan doen ben ik maar op gestaan. Ik ben trouwens blijven slapen bij een klasgenootje, die woont op kruipafstand van stratum. Heul ideaal dus!
Automatische piloot is aangezet en zo begon mijn ochtend ritueel. En toen opeens zat ik in de trein op weg naar Tilburg. Jihoe! Mijn minor Mondiale Ontwikkelingsvraagstukken & Interculturaliteit wacht op mij! Wat dat betekent moet je maar aan je vader vragen of anders even googlen. Maar voor mij betekent dat van half 10 tot 1 slapen.. of euh ik bedoel aandachtig luisteren naar geschiedenis en aardrijkskunde ( afrika is arm, europa is rijk.. hoe ken da nou??) en dan van 1 tot 4hevige discussies voeren over wat er allemaal wel of niet rechtvaardig is.
Rond een uur of half 2 begonnen mijn blikjes Red Bull eindelijk te werken. Kom maar op met die discussies. Ik kan jullie allemaal aan (H)
Om 4 uur was het feestje voorbij en moesten we weer naar huis.
Half uurtje lekker knus in een propvolle trein gestaan. Schept wel een band trouwens.
Verder ben ik nu al bezig met mijn stage regelen voor volgend jaar. Ik heb nu al mijn dartpijltjes gegooit op Stichting doe een wens. (ook dat mag je even googlen)... Dus nu heul hard hopen dat dat gaat lukken..
Ik ga zo maar een slapen. Heb morgen een congres over integratie of immigranten. Weet niet meer precies ;)
Liefs, Lonneke
Het is toch allemaal wat; 2e jaars CMV zijn.
Lees dit verslagje en ontdek hoe ik mijn dagen vul ;)
Om 07.15 uur ging de wekker. Echt te belachelijk vroeg als je bedenkt dat de avond ervoor een schoolfeestje geweest is. En die was erg gezellig..
Na enige tijd me te hebben voorbereid op het feit dat ik nu iets moest gaan doen ben ik maar op gestaan. Ik ben trouwens blijven slapen bij een klasgenootje, die woont op kruipafstand van stratum. Heul ideaal dus!
Automatische piloot is aangezet en zo begon mijn ochtend ritueel. En toen opeens zat ik in de trein op weg naar Tilburg. Jihoe! Mijn minor Mondiale Ontwikkelingsvraagstukken & Interculturaliteit wacht op mij! Wat dat betekent moet je maar aan je vader vragen of anders even googlen. Maar voor mij betekent dat van half 10 tot 1 slapen.. of euh ik bedoel aandachtig luisteren naar geschiedenis en aardrijkskunde ( afrika is arm, europa is rijk.. hoe ken da nou??) en dan van 1 tot 4hevige discussies voeren over wat er allemaal wel of niet rechtvaardig is.
Rond een uur of half 2 begonnen mijn blikjes Red Bull eindelijk te werken. Kom maar op met die discussies. Ik kan jullie allemaal aan (H)
Om 4 uur was het feestje voorbij en moesten we weer naar huis.
Half uurtje lekker knus in een propvolle trein gestaan. Schept wel een band trouwens.
Verder ben ik nu al bezig met mijn stage regelen voor volgend jaar. Ik heb nu al mijn dartpijltjes gegooit op Stichting doe een wens. (ook dat mag je even googlen)... Dus nu heul hard hopen dat dat gaat lukken..
Ik ga zo maar een slapen. Heb morgen een congres over integratie of immigranten. Weet niet meer precies ;)
Liefs, Lonneke
Monday, September 22, 2008
Eerste weblog
Jaaaaa! Welkom op mijn aller eerste weblog!
Wat leuk dat uitgerekend jij tijd vrijmaakt voor mij in je ongetwijfeld zeer drukleventje! Wow! Je hebt echt geen idee hoe blij je mij hier mee maakt!
Op dit weblogje vind je naast zo nu en dan eens een hele hoop onzin, ook opdrachten die ik voor mijn studie CMV gemaakt heb. En je weet, ik ben niet arrogant, deze onzin en opdrachten deel ik graag met jou. Op deze manier kan ik je bedanken voor jouw bezoekje aan mijn weblog.
Maar dan moet je wel beloven dat je zo nu en dan eens terug komt. Deal?
Ja? Top! =)
Nou dan zie en spreek ik je snel weer!
Tjuuuuus!
Wat leuk dat uitgerekend jij tijd vrijmaakt voor mij in je ongetwijfeld zeer drukleventje! Wow! Je hebt echt geen idee hoe blij je mij hier mee maakt!
Op dit weblogje vind je naast zo nu en dan eens een hele hoop onzin, ook opdrachten die ik voor mijn studie CMV gemaakt heb. En je weet, ik ben niet arrogant, deze onzin en opdrachten deel ik graag met jou. Op deze manier kan ik je bedanken voor jouw bezoekje aan mijn weblog.
Maar dan moet je wel beloven dat je zo nu en dan eens terug komt. Deal?
Ja? Top! =)
Nou dan zie en spreek ik je snel weer!
Tjuuuuus!
Subscribe to:
Posts (Atom)
